Kościoly zielonoświątkowe w czasach austrofaszyzmu i narodowego socjalizmu

Ko¿cio¿y zielono¿wi¿tkowe, które powstäy tu¿ przed lub w trakcie austrofaszyzmu, w pocz¿tkowym okresie swojego istnienia do¿wiadczy¿y surowych represji, co cz¿sto powodowäo, ¿e obiecuj¿ce pocz¿tki zamieräy w niewielkich grupach. Odczuwäy one siln¿ presj¿ ze strony pästwa korporacyjnego, re¿imu nazistowskiego oraz skutki wojny. W zwi¿zku z tym zdystansowäy si¿ od podstawowych elementów teologii zielono¿wi¿tkowej (mówienie j¿zykami, entuzjastyczny styl kazä) i dostosowäy swoj¿ nazw¿, aby uzyskä tolerancj¿ ze strony pästwa. Aby nie narää w¿asnego ¿ycia, nie sprzeciwiali si¿ publicznie antysemityzmowi, ale dziäali tu i ówdzie w tajemnicy. Nie odci¿li si¿ jednak od judeochrze¿cijäskiej "siostrzanej wspólnoty" w Wiedniu. Zapewnili jej wspó¿prac¿ i przyjä¿ pomimo trudnych czasów II wojny ¿wiatowej. W oparciu o to historyczne dziedzictwo apeluj¿ o obron¿ prze¿ladowanych i wolno¿¿ wyznania oraz o b¿ogos¿awie¿stwo dla narodu ¿ydowskiego. Niniejsze opracowanie jest po¿wi¿cone chrze¿cijanom (zgodnie z zapisami niniejszej pracy), którzy w czasach nazizmu pomagali ¿ydom, ale tak¿e wszystkim zamordowanym ¿ydom, którym nie udzielono wystarczaj¿cej pomocy.