Kraanvogel

Ruud staat al acht jaar bij het hek van De Kraanvogel, op de plek die over was. Hij smeert boterhammen, kent de namen van de leerkrachten, weet welke tegel loszit en welke ouder om drie uur stiekem rookt achter de container. Alleen: op geen enkel formulier staat wie hij is. Ouder, voogd, huisgenoot — voor Timo is hij gewoon degene die er staat. Tot Frank terugkomt, met een gestreken overhemd en een sleutel van een woning om de hoek, en het plein anders begint te kijken.Ondertussen hangt er bij het hek nog iets anders: een hond die te groot is voor wat mensen ervan willen geloven, een jongen die iets weet en het wegstopt in een sok in zijn la, en een moeder die haar leven moet bewijzen aan een formulier. Iedereen wacht hier op dezelfde bel, en niemand vraagt hardop wat er ondertussen kwijtraakt.Ruud blijft staan waar hij altijd staat. De vraag is niet of hij wegloopt. De vraag is of er ooit iemand komt die hem vraagt te blijven.Dit boek is door AI gegenereerd.