Kurdjian, Tabar, Chemirani, Akhbari L'oiseau De Feu (CD)
Uitgelicht
|
28,35
25,94 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
L’oiseau de Feu is een album uit 2013 waarin de artistieke leiding van Gérard Kurkdjian een bijzondere ontmoeting creëert tussen traditionele Iraanse muziek en de westerse baroktraditie, die beide wortelen in de klassieke muziekstroming. De klankkleur wordt bepaald door de viole de gambe van Jonathan Dunford, de santur van Hassan Tabar en de percussie van Bijan Chemirani, waarin ritmische verfijning en lyrische melodieën samenkomen. De zang van Taghi Akhbari en de gesproken tekst en percussie van Gérard Kurkdjian geven het geheel een meditatief en contemplatief karakter, waarin mystieke teksten uit oosterse en westerse bronnen worden verknoopt. De componist in klassieke zin maakt hier plaats voor een collectieve, deels improvisatorische benadering, waarin de uitvoerenden de rol van scheppende kunstenaars opnemen binnen een raamwerk dat leunt op zowel barokke expressie als Perzische modale traditie. Deze kruisbestuiving sluit aan bij een bredere beweging binnen de hedendaagse klassieke muziek, waarin vroegmuziek, wereldmuziek en spirituele poëzie in elkaar grijpen. L’oiseau de Feu verschijnt zo als een klankreis buiten de gangbare concertzaal, waarin de grenzen tussen oosters en westers, verleden en heden, religieus en seculier worden opengewerkt tot een eenheid van poëzie, ritme en melodie.
Vergelijk aanbieders (1)
L’oiseau de Feu is een album uit 2013 waarin de artistieke leiding van Gérard Kurkdjian een bijzondere ontmoeting creëert tussen traditionele Iraanse muziek en de westerse baroktraditie, die beide wortelen in de klassieke muziekstroming. De klankkleur wordt bepaald door de viole de gambe van Jonathan Dunford, de santur van Hassan Tabar en de percussie van Bijan Chemirani, waarin ritmische verfijning en lyrische melodieën samenkomen. De zang van Taghi Akhbari en de gesproken tekst en percussie van Gérard Kurkdjian geven het geheel een meditatief en contemplatief karakter, waarin mystieke teksten uit oosterse en westerse bronnen worden verknoopt. De componist in klassieke zin maakt hier plaats voor een collectieve, deels improvisatorische benadering, waarin de uitvoerenden de rol van scheppende kunstenaars opnemen binnen een raamwerk dat leunt op zowel barokke expressie als Perzische modale traditie. Deze kruisbestuiving sluit aan bij een bredere beweging binnen de hedendaagse klassieke muziek, waarin vroegmuziek, wereldmuziek en spirituele poëzie in elkaar grijpen. L’oiseau de Feu verschijnt zo als een klankreis buiten de gangbare concertzaal, waarin de grenzen tussen oosters en westers, verleden en heden, religieus en seculier worden opengewerkt tot een eenheid van poëzie, ritme en melodie.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: