‘Corps Perdu’ van Lamin Fofana is een experimenteel elektronisch album op twee LP’s dat via meeslepend geluidsontwerp thema’s als ontheemding, herinnering en de nasleep van het kolonialisme verkent. Fofana werkt met een mix van ambient, drone en avant-garde elektronische muziek en creëert zo dichte maar toch ruimtelijke geluidsomgevingen, gevormd door schimmige texturen, lage frequenties en gefragmenteerde stemmen. Het album ontvouwt zich als een soort sonisch essay, waarin veldopnames, ruis en minimale melodische elementen worden gelaagd tot een veranderlijke, filmische sfeer die zowel intiem als uitgestrekt aanvoelt. In plaats van lineaire verhalen te bieden, suggereert het emotionele en historische resonanties, waarbij luisteraars worden uitgenodigd om zich te begeven in staten van onzekerheid, vervreemding en contemplatie. Corps Perdu, uitgebracht in 2020, weerspiegelt Fofana’s voortdurende betrokkenheid bij het radicale zwarte gedachtegoed en de ervaringen van de diaspora, waarbij theoretische vraagstukken worden vertaald naar affectieve, zintuiglijke vormen. Het tempo is weloverwogen en geduldig, met lange composities die beloond worden door aandachtig luisteren en een meeslepende beleving, vooral op de twee vinylplaten, waarbij het fysieke formaat de diepgang en duur van het werk onderstreept. De genreoverschrijdende aard van het album, dat lacht tussen ambient, experimentele elektronische muziek en geluidskunst, versterkt het karakter ervan als een grenzeloos, zoekend werk dat zich niet zomaar laat categoriseren. Al met al is Corps Perdu een treffend voorbeeld van hedendaagse experimentele elektronische muziek die abstractie en sfeer gebruikt om geschiedenis, identiteit en de politiek van het luisteren te onderzoeken.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: