Le Systeme Crapoutchik Aussi Loin Que Je Me Souvienne.. (LP)
Uitgelicht
|
32,43 |
Naar shop
|
|
32,43 |
Naar shop
|
|
34,59 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Le Système Crapoutchik bracht in 1969 hun debuutalbum uit met de titel Aussi loin que je me souvienne..., een vroege mijlpaal in de Franse popmuziek. Het album wordt vaak gezien als het eerste echte conceptuele Franse popalbum en werd uitgebracht op het kleine label Flamophone. De band ontwikkelde een eigenzinnige, onvergelijkbare sound, waar duidelijk de invloed van The Beatles doorklinkt, vooral in de melodieuze, bijna McCartney-achtige composities, maar er zijn ook vage psych- en progressieve elementen in terug te vinden. Het geluid is verder verrijkt met texturen die doen denken aan het werk van bands als The Moody Blues, maar toch blijft het geheel verrassend toegankelijk en popgedreven. De muziek balanceert op de grens van popsike en progrock zonder daarin volledig te verdwijnen; het blijft altijd lichtvoetig en melodieus, hoewel de arrangementen soms verrassende wendingen nemen. De teksten, net als bij tijdgenoten als Jacques Dutronc, zijn vaak satirisch en verraden een typisch Franse tong-in-cheekbenadering van maatschappelijke kwesties. Ondanks hun talent en originaliteit kende het album weinig commercieel succes, maar het verwierf later wel een cultstatus onder liefhebbers van Franse underground en popsike. Aussi loin que je me souvienne... blinkt vooral uit door zijn subtiele smeltkroes van invloeden, eigenzinnige songwriting en een productie die vandaag de dag nog altijd verfrissend en onderscheidend klinkt. Het is een fascinerend tijdsbeeld van het einde van de jaren zestig in Frankrijk, waarin pop, satire en experiment samenkomen in een uniek, persoonlijk geheel.
Le Système Crapoutchik bracht in 1969 hun debuutalbum uit met de titel Aussi loin que je me souvienne..., een vroege mijlpaal in de Franse popmuziek. Het album wordt vaak gezien als het eerste echte conceptuele Franse popalbum en werd uitgebracht op het kleine label Flamophone. De band ontwikkelde een eigenzinnige, onvergelijkbare sound, waar duidelijk de invloed van The Beatles doorklinkt, vooral in de melodieuze, bijna McCartney-achtige composities, maar er zijn ook vage psych- en progressieve elementen in terug te vinden. Het geluid is verder verrijkt met texturen die doen denken aan het werk van bands als The Moody Blues, maar toch blijft het geheel verrassend toegankelijk en popgedreven. De muziek balanceert op de grens van popsike en progrock zonder daarin volledig te verdwijnen; het blijft altijd lichtvoetig en melodieus, hoewel de arrangementen soms verrassende wendingen nemen. De teksten, net als bij tijdgenoten als Jacques Dutronc, zijn vaak satirisch en verraden een typisch Franse tong-in-cheekbenadering van maatschappelijke kwesties. Ondanks hun talent en originaliteit kende het album weinig commercieel succes, maar het verwierf later wel een cultstatus onder liefhebbers van Franse underground en popsike. Aussi loin que je me souvienne... blinkt vooral uit door zijn subtiele smeltkroes van invloeden, eigenzinnige songwriting en een productie die vandaag de dag nog altijd verfrissend en onderscheidend klinkt. Het is een fascinerend tijdsbeeld van het einde van de jaren zestig in Frankrijk, waarin pop, satire en experiment samenkomen in een uniek, persoonlijk geheel.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: