Leczenie wady zgryzu klasy III

Wada zgryzu klasy III charakteryzuje si¿ mezjalnym po¿o¿eniem ¿uku ¿uchwowego wzgl¿dem ¿uku szcz¿kowego i mo¿e wynikä z niedorozwoju szcz¿ki, prognatyzmu ¿uchwy lub po¿¿czenia obu tych czynników. Mo¿na j¿ zaklasyfikowä jako szkieletow¿, z¿bow¿ lub funkcjonaln¿ (pseudoklasa III). Cechy kliniczne cz¿sto obejmuj¿ przednie zgryz krzy¿owy, wkl¿s¿y profil twarzy oraz odwrócony nadgryz. Diagnoza obejmuje badanie kliniczne, ocen¿ rozbie¿no¿ci mi¿dzy relacj¿ centryczn¿ a okluzj¿ centryczn¿ oraz analiz¿ cefalometryczn¿ z wykorzystaniem parametrów takich jak k¿t ANB, SNA, SNB oraz ocena wed¿ug skali Witsa. Kluczowe znaczenie ma wczesna interwencja, zw¿aszcza u rozwijaj¿cych si¿ pacjentów z niedorozwojem szcz¿ki górnej, u których terapia mask¿ twarzow¿ w po¿¿czeniu z szybk¿ ekspansj¿ szcz¿ki górnej mo¿e stymulowä jej wzrost do przodu. ¿agodne przypadki u m¿odzie¿y i doros¿ych mo¿na leczy¿ za pomoc¿ kamufläu ortodontycznego z wykorzystaniem gumek klasy III i selektywnych ekstrakcji, natomiast powäne nieprawid¿owo¿ci szkieletowe cz¿sto wymagaj¿ po¿¿czonego leczenia ortodontycznego i ortognatycznego.