Leila Abdul Rauf Diminution (CD)
Uitgelicht
|
18,32
15,34 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Leila Abdul-Raufs album Diminution, uitgebracht in 2018, is een intieme en atmosferische reis door geluidslandschappen die zich op het grensvlak van ambient, avant-garde jazz, moderne klassieke muziek en postrock bewegen. Het werk onderscheidt zich door een bijna filmische benadering, waarbij piano, trompet, subtiele elektronica en minimaal gebruik van stem samenkomen tot een klanktapijt van weemoed en contemplatie. De muziek ademt een nachtelijke, kalme sfeer uit, maar is niet per se somber of hopeloos; het verbeeldt eerder een soort troostvolle reflectie op vergankelijkheid en herinnering. Leila Abdul-Rauf slaagt erin om met een spaarzaam instrumentarium een buitengewoon rijk en gelaagd geluid op te bouwen, zonder dat het ooit overweldigend wordt. De composities zijn zorgvuldig gelaagd maar tegelijkertijd toegankelijk, met een nadruk op textuur en klankkleur in plaats van op traditionele liedstructuren. Diminution verraadt Abdul-Raufs achtergrond in uiteenlopende muzikale werelden, maar de invloeden uit (extreme) metal blijven op de achtergrond; in plaats daarvan domineert een gevoel van verinnerlijking en stilte. Het album klinkt alsof het vanuit dromen is gehaald en tijd, ruimte en emotie tot een nauwelijks aan te raken essentie heeft versmolten. De klank is meditatief, soms haast spiritueel, en vraagt om aandachtige beluistering. De invloed van minimalisten als Pauline Oliveros is merkbaar, vooral in de focus op diep luisteren en het laten spreken van klank zelf. Diminution is uiteindelijk een plaat die niet zozeer een verhaal wil vertellen, maar eerder een stemming, een moment of een herinnering wil oproepen, en daarmee eigenzinnig en indringend is in zijn meditatieve eenvoud.
Vergelijk aanbieders (1)
Leila Abdul-Raufs album Diminution, uitgebracht in 2018, is een intieme en atmosferische reis door geluidslandschappen die zich op het grensvlak van ambient, avant-garde jazz, moderne klassieke muziek en postrock bewegen. Het werk onderscheidt zich door een bijna filmische benadering, waarbij piano, trompet, subtiele elektronica en minimaal gebruik van stem samenkomen tot een klanktapijt van weemoed en contemplatie. De muziek ademt een nachtelijke, kalme sfeer uit, maar is niet per se somber of hopeloos; het verbeeldt eerder een soort troostvolle reflectie op vergankelijkheid en herinnering. Leila Abdul-Rauf slaagt erin om met een spaarzaam instrumentarium een buitengewoon rijk en gelaagd geluid op te bouwen, zonder dat het ooit overweldigend wordt. De composities zijn zorgvuldig gelaagd maar tegelijkertijd toegankelijk, met een nadruk op textuur en klankkleur in plaats van op traditionele liedstructuren. Diminution verraadt Abdul-Raufs achtergrond in uiteenlopende muzikale werelden, maar de invloeden uit (extreme) metal blijven op de achtergrond; in plaats daarvan domineert een gevoel van verinnerlijking en stilte. Het album klinkt alsof het vanuit dromen is gehaald en tijd, ruimte en emotie tot een nauwelijks aan te raken essentie heeft versmolten. De klank is meditatief, soms haast spiritueel, en vraagt om aandachtige beluistering. De invloed van minimalisten als Pauline Oliveros is merkbaar, vooral in de focus op diep luisteren en het laten spreken van klank zelf. Diminution is uiteindelijk een plaat die niet zozeer een verhaal wil vertellen, maar eerder een stemming, een moment of een herinnering wil oproepen, en daarmee eigenzinnig en indringend is in zijn meditatieve eenvoud.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: