Liefdesverdriet

Op een dag krijgt Roel van Duijn te horen dat zijn vriendin niet langer zijn vriendin wil blijven. De roman Liefdesverdriet vertelt hoe hij deze pijn en de daaraan gekoppelde angsten in dagboekvorm verwerkt in de maanden daarna. De pijn, de jaloezie en de doodsdrift staan centraal, maar Van Duijn biedt ook een tegenhanger: hij probeert van zijn tegenslagen te leren en wijzer te worden.

Na veertig jaar waarin hij vooral naar buiten gericht was, keert hij nu kritisch naar zichzelf terug. Hij beschrijft zijn beschermde jeugd in Den Haag, zijn ouders, zijn behoefte aan avontuur en zijn eerste liefde. De roman eindigt met portretten van uiteenlopende mensen die ook met hevig liefdesverdriet worstelen en laten zien hoe zij crisis hebben overwonnen. Door het proces van beschrijven ontwikkelt de auteur een strategie om zelfs de ergste rampen te boven te komen. Het schrijven markeerde het begin van zijn verwerking en legde de basis voor zijn praktijk als liefdesverdrietconsulent.

Roel van Duijn (1943) had vele relaties en werd bekend als oprichter van Provo en de Kabouterbeweging, als vernieuwend denker, als auteur van romans en manifesten en als politicus. Liefdesverdriet is zijn meest persoonlijke werk, en hij bleef na de eerste druk nog lange tijd actief als schrijver en commentator.

Kenmerken

• Dalende emotie: dagboekvormig verhaal over liefdesverdriet
• Focus op introspectie en zelfkritiek na jaren buitenwereld
• Verhalen van verschillende mensen en hoe zij crisis overleven
• Ontwikkeling van een strategie om rampen te boven te komen
• Therapie-invloed: basis voor zijn liefdesverdriettherapie
• Biografische achtergrond van de auteur verzekerd via zijn werk