Liggeld

Op tafel ligt de post van drie maanden. Marijke maakt er drie stapels van: weg, bewaren, gemeente. Tussen de folders zit een aanslag die alles verandert — het liggeld voor de woonboot waarop haar moeder Toos al veertig jaar woont, is in één klap verdrievoudigd. De gemeente rekent met vierkante meters die er niet kunnen liggen. Toos praat niet meer sinds de zomer; ze antwoordt met tikken op het raam, twee is ja, één is nee. Marijke, die op haar werk gewend is cijfers recht te trekken, gaat achter de fout aan en stuit op een tweede boot die aan de ligplaats hangt, op een buurman die alles weet en niets zegt, en op een handtekening die ze niet kan plaatsen. Haar broer rekent alvast wat er te verdelen valt. Ergens in die stapel papier ligt een besluit dat nooit verstuurd is — tot Marijke moet beslissen of ze dat zelf gaat doen.Dit boek is door AI gegenereerd.