Loïc Nottet - Addictocrate (LP)

Net als op “Je t’haine” kiest Loïc Nottet ook op “Addictocrate” voor melodieuze pianoklanken die zijn discours ondersteunen. Een emotioneel geladen zanglijn weet in geen tijd kippenvel te bezorgen en zelfs wanneer je de woorden van Nottet niet volledig begrijpt, snap je waar het over gaat. ‘Mais tout va tellement vite / Qu’on évite les détours’, ofwel ‘alles gaat zo snel dat we omwegen vermijden’, toont al snel aan dat Nottet op hoogst persoonlijke manier de huidige maatschappij bekritiseert. Plots slaat het geheel echter om en weerklinken luide, elektronische klanken die de storm aan kracht doen winnen. De plotselinge ommezwaai naar een elektropopnummer toont een andere kant van Loïc Nottet en daarmee kunnen we nogmaals concluderen dat hij over ontzettend veel talent beschikt.

Op Addictocrate toont Loïc Nottet zijn veelzijdigheid met een album dat balanceert tussen kwetsbaarheid en kracht. Het album opent met melodieuze pianoklanken die zijn emotioneel geladen zang ondersteunen. Nottet levert hiermee op een hoogst persoonlijke manier kritiek op de hedendaagse, snelle maatschappij. Plotseling slaat de sfeer om en maken de intieme passages plaats voor luide, elektronische klanken. Deze onverwachte wending naar donkere elektropop toont een compleet andere, maar even indrukwekkende kant van de Belgische artiest. Een mix van pop en elektropop, gekenmerkt door een dynamische afwisseling tussen pianoballads en elektronische producties. 1LP Standaard zwarte persing