Loneliness Road
Uitgelicht
|
41,15 |
Naar shop
|
|
44,28 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Loneliness Road is een jazzalbum uit 2017 van pianist Jamie Saft, bassist Steve Swallow en drummer Bobby Previte, uitgebracht op RareNoiseRecords als een set van 2 LP's. Met de kenmerkende zang van Iggy Pop op drie nummers, combineert het melodieuze composities met de intuïtieve groove van een pianotrio, waarbij de nadruk ligt op spontaniteit bij de eerste opname en invloeden van artiesten als Alice Coltrane en John Coltrane. Critici prijzen het toegankelijke maar sfeervolle geluid, dat doet denken aan stemmige modale muziek, diepe soulballads en postpunkcabaret, met Pop die een schorre, existentiële zangstem laat horen die doet denken aan Leonard Cohen. De instrumentale focus komt tot uiting in het suggestieve piano- en orgelwerk van Saft boven de emotionele bas van Swallow en de oceanische ritmes van Previte, waardoor een superieur album ontstaat dat noch puur avant-garde, noch door rock gedomineerd is. Recensenten benadrukken de sympathieke interactie, emotionele diepgang en onverwachte toegankelijkheid, die zowel open-minded jazzfans als Iggy Pop-fans aanspreekt vanwege de beklijvende, late-night intimiteit.
Loneliness Road is een jazzalbum uit 2017 van pianist Jamie Saft, bassist Steve Swallow en drummer Bobby Previte, uitgebracht op RareNoiseRecords als een set van 2 LP's. Met de kenmerkende zang van Iggy Pop op drie nummers, combineert het melodieuze composities met de intuïtieve groove van een pianotrio, waarbij de nadruk ligt op spontaniteit bij de eerste opname en invloeden van artiesten als Alice Coltrane en John Coltrane. Critici prijzen het toegankelijke maar sfeervolle geluid, dat doet denken aan stemmige modale muziek, diepe soulballads en postpunkcabaret, met Pop die een schorre, existentiële zangstem laat horen die doet denken aan Leonard Cohen. De instrumentale focus komt tot uiting in het suggestieve piano- en orgelwerk van Saft boven de emotionele bas van Swallow en de oceanische ritmes van Previte, waardoor een superieur album ontstaat dat noch puur avant-garde, noch door rock gedomineerd is. Recensenten benadrukken de sympathieke interactie, emotionele diepgang en onverwachte toegankelijkheid, die zowel open-minded jazzfans als Iggy Pop-fans aanspreekt vanwege de beklijvende, late-night intimiteit.