Lorenzo Feliciati Elevator Man
Uitgelicht
|
29,41 |
Naar shop
|
|
32,26 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Elevator Man is het soloalbum uit 2017 van de Italiaanse bassist Lorenzo Feliciati, waarin hij progrock, hedendaagse jazz en Italiaanse jazzfusion combineert tot een krachtpatser van collaboratieve instrumentale muziek. Het album is uitgebracht op RareNoise Records als een gelimiteerde 180 gram gekleurde vinyl-lp en is een sterk vervolg op zijn album KOI uit 2015, waarop Feliciati's gouden touch te horen is met echo's van King Crimson, fusion uit de jaren 70 en moderne elektronica. De opname bevat een overvloed aan prog-gecertificeerde gasten zoals Roy Powell, Chad Wackerman, Pat Mastelotto en Marco Sfogli, die een scherp gevoel voor samenwerking laten zien dat knipoogt naar klassieke invloeden, maar toch geworteld blijft in de 21e eeuw.Wat Elevator Man zo bijzonder maakt, is de balans tussen sombere verkenning en beheerste energie, met Feliciati's slangenbezweerderachtige baslijnen die zich een weg banen door griezelige jazzsferen, kronkelende ritmes en onconventionele prog-elementen. De nummers dreigen richtingloos te worden, maar blijven strak in bedwang gehouden, waardoor een onderscheidend album ontstaat dat verdeeld is tussen fascinerende elektronica en fusion-gedreven bekwaamheid. Deze Midas-touch versterkt Feliciati's reputatie en verhoogt de lat voor zijn catalogus van hoogstandjes, van Berserk! tot Naked Truth.
Elevator Man is het soloalbum uit 2017 van de Italiaanse bassist Lorenzo Feliciati, waarin hij progrock, hedendaagse jazz en Italiaanse jazzfusion combineert tot een krachtpatser van collaboratieve instrumentale muziek. Het album is uitgebracht op RareNoise Records als een gelimiteerde 180 gram gekleurde vinyl-lp en is een sterk vervolg op zijn album KOI uit 2015, waarop Feliciati's gouden touch te horen is met echo's van King Crimson, fusion uit de jaren 70 en moderne elektronica. De opname bevat een overvloed aan prog-gecertificeerde gasten zoals Roy Powell, Chad Wackerman, Pat Mastelotto en Marco Sfogli, die een scherp gevoel voor samenwerking laten zien dat knipoogt naar klassieke invloeden, maar toch geworteld blijft in de 21e eeuw.Wat Elevator Man zo bijzonder maakt, is de balans tussen sombere verkenning en beheerste energie, met Feliciati's slangenbezweerderachtige baslijnen die zich een weg banen door griezelige jazzsferen, kronkelende ritmes en onconventionele prog-elementen. De nummers dreigen richtingloos te worden, maar blijven strak in bedwang gehouden, waardoor een onderscheidend album ontstaat dat verdeeld is tussen fascinerende elektronica en fusion-gedreven bekwaamheid. Deze Midas-touch versterkt Feliciati's reputatie en verhoogt de lat voor zijn catalogus van hoogstandjes, van Berserk! tot Naked Truth.