Los zand (Paperback)

Stumpel

Twintig jaar lang had Gustaaf Vogel geld met geld gemaakt. Met veel succes, hij bleek te beschikken over de eigenschappen van een geboren geldhandelaar: kalmte, koelbloedigheid, onbewogenheid. Het succes had wel een prijs. Zijn vrouw Martha had hem verlaten en als scheidingstrofee had ze hun zoon meegekregen. Daarmee was de rekening nog niet vereffend. Zijn leven, of wat daarvan over was, zou zich kenmerken door eenzelvigheid en monotonie plus een bijna maniakale werklust om dit kleurloze bestaan te compenseren met enorme bonussen. Dus ja, het was een wijs besluit geweest om ? ingegeven door de dood van zijn zusje ? met opgeheven hoofd het bankgebouw aan Fleet Street te verlaten. Maar of het wijze besluit ook een goede beslissing was?

Boekenwereld

Toen Gustaaf Vogel in de dealingroom hoorde dat zijn zusje was verdronken, wist hij dat het tijd was om de geldhandel vaarwel te zeggen. Wat hij nog niet wist was dat hij terecht zou komen in een afgelegen huis aan de rand van een duin- landschap. Op loopafstand van de oorsprong van alles. Het was geen heimwee dat hem dreef, niet naar zijn land en ook niet naar het zelfvoldane villadorp. Wel was er een opgeleefd verlangen naar de zee, de onbegrensde ruimte, het fijne zand, de vogels langs de vloedlijn, het strandpaviljoen uit zijn jeugd. En er was nog iets anders, maar daar wilde hij niemand mee lastigvallen. Hij was tot de slotsom gekomen dat er maar één manier was om eenzaamheid te lijf te gaan: door er vol in te gaan zitten.