Luc Sylvain Joko

Joko van Sylvain Luc is een album dat het jazzgenre op meesterlijke wijze verrijkt met invloeden uit verschillende muzikale tradities. De Frans-Basque gitarist kiest op deze schijf vooral voor de akoestische gitaar en wordt begeleid door sterke muzikanten als pianist Jacky Terrasson, klarinettist Michel Portal en harmonicaspeler Olivier Ker-Ourio. Hun samenspel zorgt voor een bijzonder rijke en gelaagde klank, waarbij zowel Amerikaanse als Europese muzikale wortels duidelijk hoorbaar zijn. De stijl op Joko is moeilijk eenduidig te omschrijven en laat zich het best karakteriseren als jazz, maar dan in een kamerachtig, folk-geïnspireerd jasje. Sylvain Luc speelt met het idee van universele muziek; hij verbindt muzikale tradities van verschillende continenten en maakt van elk stuk een kleine luisterreis vol subtiele details en virtuositeit. Daarbij klinkt zijn Django-achtige gitaarspel steeds ontspannen en melodieus, terwijl het ritmische fundament boeiend blijft door de afwisseling van swing, folk, funk, en zelfs hiphopinvloeden. De ritmische en percussieve elementen op het album geven de luisteraar soms het gevoel zich in een levendige theatershow te bevinden, waarbij de percussie en de cadans het geheel voortdurend dynamisch houden. Joko is in die zin een album waar fusion centraal staat, met een veelzijdige mix van jazz, kamerfolk, wereldmuziek en zelfs lichte rockelementen. Luc zelf bespeelt naast akoestische gitaar ook bas en glissentar, waardoor hij een breed klankpalet aanboort. Het album bevat verschillende tracks die elk een eigen sfeer en couleur hebben. Zo opent het album opvallend met een herinterpretatie van 'Light My Fire', waar gitaar en piano een bekende melodie in een fris jazzidioom plaatsen. Ook 'Folk Print' is een uitgesproken voorbeeld van de kamerfolk-jazz die het album zo kenmerkt, met een samenspel van akoestische instrumenten die de melodie laten dansen en fluisteren. Een derde noemenswaardige track is 'Gangui', een compositie die de Europese jazztraditie in ere houdt en tegelijk ruimte laat voor improvisatie en cross-over experiment. Joko verscheen in het jaar 2007, en markeert een belangrijk moment in Sylvain Lucs carrière waarin hij zijn virtuositeit en compositorisch inzicht samenbrengt in een project dat de grenzen van jazz opzoekt én overstijgt. Het album telt vijftien korte nummers, waarin Luc afwisselt tussen eigen stukken en bewerkingen, en steeds een kaleidoscoop aan muzikale invloeden aanboort. Voor liefhebbers van hedendaagse jazz met een open blik naar traditie en experiment, is Joko een album van grote originaliteit en pracht.