Luke Elliot - Let 'Em All Talk - LP
Uitgelicht
|
45,34 |
Naar shop
|
|
45,58 |
Naar shop
|
Beschrijving
Let 'Em All Talk van Luke Elliot is een donker-gepolijste verzameling waarin de Amerikaanse singer-songwriter, woonachtig in Oslo, zich presenteert als een alternatieve crooner met een voorkeur voor filmische melancholie. Het derde studioalbum bouwt voort op het noir-karakter en de persoonlijke thematiek die kenmerkend zijn voor zijn eerdere werk, en beweegt zich in het genre dark americana met invloeden van onder meer Springsteen, Dylan, Nick Cave en jazziconen als John Coltrane en Duke Ellington. De muziek klinkt gevarieerd en soms somber, met een filmmuziekachtige sfeer die oproept tot denkbeeldige scènes. Elliot’s stem is zacht maar indringend, waardoor zijn verhalen helder voor het voetlicht komen. Binnen de tracklist vallen nummers op door hun eigenzinnige karakter, zoals de bijzondere bewerking van I (Who Have Nothing) en de duistere murder ballad William Tell. Someday My Man Is Gonna Come laat zien hoe ingetogen zang en zorgvuldig gekozen arrangementen diepe emoties kunnen oproepen. De productie heeft een analoge warmte die extra tot zijn recht komt op de coloured vinyl LP-uitgave, en het album nodigt uit als soundtrack voor denkbeeldige films.
Belangrijkste kenmerken
- Dark americana met noir-sfeer
- Filmische, emotionale vertelstijl
- Zachte maar krachtige stem
- Analoge productie met warme klank
Belangrijke tracks
- I (Who Have Nothing) – bijzondere bewerking, vocale magie
- William Tell – duistere murder ballad
- Someday My Man Is Gonna Come – ingetogen, emotioneel
Technische details
- LP-uitgave met gekleurde vinyl
- Drie studio-album, gevarieerd palet
- Invloeden: Springsteen, Dylan, Nick Cave, Coltrane, Ellington
Let 'Em All Talk van Luke Elliot is een donker-gepolijste verzameling waarin de Amerikaanse singer-songwriter, woonachtig in Oslo, zich presenteert als een alternatieve crooner met een voorkeur voor filmische melancholie. Het derde studioalbum bouwt voort op het noir-karakter en de persoonlijke thematiek die kenmerkend zijn voor zijn eerdere werk, en beweegt zich in het genre dark americana met invloeden van onder meer Springsteen, Dylan, Nick Cave en jazziconen als John Coltrane en Duke Ellington. De muziek klinkt gevarieerd en soms somber, met een filmmuziekachtige sfeer die oproept tot denkbeeldige scènes. Elliot’s stem is zacht maar indringend, waardoor zijn verhalen helder voor het voetlicht komen. Binnen de tracklist vallen nummers op door hun eigenzinnige karakter, zoals de bijzondere bewerking van I (Who Have Nothing) en de duistere murder ballad William Tell. Someday My Man Is Gonna Come laat zien hoe ingetogen zang en zorgvuldig gekozen arrangementen diepe emoties kunnen oproepen. De productie heeft een analoge warmte die extra tot zijn recht komt op de coloured vinyl LP-uitgave, en het album nodigt uit als soundtrack voor denkbeeldige films.
Belangrijkste kenmerken
- Dark americana met noir-sfeer
- Filmische, emotionale vertelstijl
- Zachte maar krachtige stem
- Analoge productie met warme klank
Belangrijke tracks
- I (Who Have Nothing) – bijzondere bewerking, vocale magie
- William Tell – duistere murder ballad
- Someday My Man Is Gonna Come – ingetogen, emotioneel
Technische details
- LP-uitgave met gekleurde vinyl
- Drie studio-album, gevarieerd palet
- Invloeden: Springsteen, Dylan, Nick Cave, Coltrane, Ellington
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: