Magia Nera L'ultima Danza Di Ophelia (CD)
Uitgelicht
|
25,00 |
Naar shop
|
|
27,98 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
L'ultima Danza Di Ophelia is een opmerkelijk album van de Italiaanse progressieve rockband Magia Nera, dat werd uitgebracht in 2017. Het album vertegenwoordigt een uniek stuk muziekgeschiedenis, aangezien het oorspronkelijk werd geconcipieerd in het begin van de jaren zeventig maar pas decennia later tot leven kwam. De band, opgericht eind jaren zestig in de buurt van La Spezia, liet zich inspireren door de harde rockgeluiden van legendarische groepen als Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath en Uriah Heep. Het muzikale genre kan het best worden omschreven als gothic Italiaanse progressieve rock met een dominante hardrock sound. Het album ademt de sfeer en creativiteit van de vroege jaren zeventig, met een authentiek Italiaans gevoel dat het onderscheidt van zijn Britse voorbeelden. De opnames werden gerealiseerd door drie originele leden van de laatste formatie, Emilio Farro op zang, Lello Accardo op bas en Bruno Cencetti op gitaar, aangevuld met drummer Pino Fontana en toetsenist Andrea Foce. De muziek wordt gekenmerkt door het prominente gebruik van Hammond orgel en de ruwe, sinistere vocalen van Farro, die een occult karakter aan het geluid verlenen. Hoewel het album diep geworteld is in de jaren zeventig esthetiek, biedt het een tijdloze charme voor liefhebbers van vintage progressieve rock. Het album verscheen op het gespecialiseerde label Black Widow.
L'ultima Danza Di Ophelia is een opmerkelijk album van de Italiaanse progressieve rockband Magia Nera, dat werd uitgebracht in 2017. Het album vertegenwoordigt een uniek stuk muziekgeschiedenis, aangezien het oorspronkelijk werd geconcipieerd in het begin van de jaren zeventig maar pas decennia later tot leven kwam. De band, opgericht eind jaren zestig in de buurt van La Spezia, liet zich inspireren door de harde rockgeluiden van legendarische groepen als Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath en Uriah Heep. Het muzikale genre kan het best worden omschreven als gothic Italiaanse progressieve rock met een dominante hardrock sound. Het album ademt de sfeer en creativiteit van de vroege jaren zeventig, met een authentiek Italiaans gevoel dat het onderscheidt van zijn Britse voorbeelden. De opnames werden gerealiseerd door drie originele leden van de laatste formatie, Emilio Farro op zang, Lello Accardo op bas en Bruno Cencetti op gitaar, aangevuld met drummer Pino Fontana en toetsenist Andrea Foce. De muziek wordt gekenmerkt door het prominente gebruik van Hammond orgel en de ruwe, sinistere vocalen van Farro, die een occult karakter aan het geluid verlenen. Hoewel het album diep geworteld is in de jaren zeventig esthetiek, biedt het een tijdloze charme voor liefhebbers van vintage progressieve rock. Het album verscheen op het gespecialiseerde label Black Widow.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: