Majaczenie u pacjentów w stanie krytycznym: Wiedza i praktyka piel¿gniarek

Du¿a cz¿¿¿ doros¿ych pacjentów przyj¿tych do szpitala döwiadcza majaczenia, czyli patologicznej zmiany funkcji poznawczych zwi¿zanej z nieuwag¿, zmiennym przebiegiem oraz podstawow¿ chorob¿ ogólnoustrojow¿, zaburzeniami równowagi metabolicznej lub przyjmowaniem leków. Majaczenie wi¿¿e si¿ z niekorzystnymi skutkami krótkoterminowymi, w tym nawet trzykrotnym wzrostem ¿miertelnöci szpitalnej i d¿ugöci pobytu w szpitalu, co stanowi znaczne obci¿¿enie dla opiekunów i s¿u¿by zdrowia. Majaczenie möe mie¿ równie¿ d¿ugoterminowe konsekwencje. Badania wskazuj¿ na zwi¿zek mi¿dzy majaczeniem a wi¿kszym prawdopodobie¿stwem ¿mierci, niepe¿nosprawnöci¿ funkcjonaln¿, przyj¿ciem do placówki opieku¿czej, zaburzeniami funkcji poznawczych i demencj¿ po wypisaniu ze szpitala. Majaczenie möe by¿ przeoczone, b¿¿dnie zdiagnozowane, a jego znaczenie niedoceniane przez pracowników s¿u¿by zdrowia pracuj¿cych na oddziale intensywnej terapii. Wiedza i praktyka piel¿gniarek na temat rzeczywistego znaczenia majaczenia i zwi¿zanych z nim obci¿¿e¿ u pacjentów w stanie krytycznym pozwoli¿aby klinicystom, badaczom i decydentom przeznaczy¿ bardzo potrzebne zasoby na zmniejszenie zachorowalnöci i ¿miertelnöci zwi¿zanej z majaczeniem.