Mam, ik kan niet meer (Paperback)

In Mam, ik kan niet meer vertelt Betty van Brunschot openhartig over haar onveilige jeugd als adoptiekind. Ze werd samen met haar tweelingzus Tizita uit Ethiopië geadopteerd door een Nederlands stel uit Brabant in 1997, en in de daaropvolgende jaren kwam er ruimte voor nog vier pleegkinderen. Naarmate de meisjes ouder werden, bleek dat de adoptieouders het niet aankonden. Het verstikkende, liefdeloze gedrag van vooral de adoptiemoeder deed alle vrijheid verdwijnen, terwijl de thuissituatie steeds dysfunctioneler werd. Betty moet als jonge tiener omgaan met emotionele en fysieke mishandeling, en invloedrijke gebeurtenissen uit de buurt maken de situatie nog ingewikkelder. Het gevoel van machteloosheid leidde uiteindelijk tot een ingrijpende beslissing. In dit boek deelt Betty van Brunschot haar verhaal, haar ervaringen met hechtingsproblematiek en het herstelproces daarna. Een aangrijpend maar hoopvol целом verhaal over jeugdtrauma’s en de zoektocht naar verbinding en begrip, met aandacht voor de invloed van een onveilige jeugd op latere relaties.

Betty van Brunschot (geboortejaar 1995, Zuid-Holland) koestert altijd de droom om schrijven te combineren met haar zorgrol als kwaliteitsverpleegkundige in verschillende verpleeghuizen. Ze wil anderen inspireren en motiveren met haar verhaal en haar inzet om hoop en genezing te tonen na jeugdtrauma’s.

Het boek biedt naast het persoonlijke verhaal ook een inkijk in de combinatie van adoptiestatus, pleegzorg en de impact op hechting, en sluit af met een focus op herstel en hoopvol hersteltraject.

Kenmerken

• Memoir over onveilige jeugd als adoptiekind
• Geadopteerd uit Ethiopië in 1997
• Tweelingzus Tizita reist mee
• Adoptieouders uit Brabant konden het niet aan
• Emotionele en fysieke mishandeling beschreven
• Herstel en hoopvol hersteltraject belicht