Mansuetude

Mansuetude is het vierde album van Buñuel, uitgebracht in 2024, en het tilt de rauwe esthetiek van de band naar een nog grootser en filmischer niveau. Het album is geworteld in noiserock en avant-gardemetal, met sterke invloeden uit de post-hardcore en post-industrial, en brengt een „extreme maar weloverwogen" spanning tussen chaos en controle tot uitdrukking. Met behulp van grillige ritmes, schommelende dynamiek en de confronterende zang van Eugene S. Robinson worden de donkere hoeken van het menselijk instinct verkend. De titel, die ‘zachtheid’ of ‘zachtmoedigheid’ betekent, fungeert als een ironisch tegenwicht voor de rauwe intensiteit van de plaat. Gedurende ongeveer een uur ontvouwt Mansuetude zich als een noise-noirfilm, vol dreiging, een stedelijke sfeer in de late uurtjes en abrupte uitbarstingen van geweld die nooit vervallen in vormloze wreedheid. De band verweeft zijn noiserockbasis met elementen van new wave, thrash metal, free jazz, harde blues en abstracte filmmuziek, waardoor een geluid ontstaat dat tegelijkertijd strak, bijtend en onvoorspelbaar is. Dit album is bedoeld als een zijwaartse stap ten opzichte van de eerdere trilogie van Buñuel, waarbij het palet wordt verbreed terwijl een strakke, gedisciplineerde focus behouden blijft die het experimenteren scherp houdt in plaats van toegeeflijk.