Mapowanie powiązań tolerancji Helicoverpa w grochu golębim

Fenotypowanie podatno¿ci i tolerancji na Helicoverpa przeprowadzono poprzez uwolnienie Helicoverpa w pomieszczeniu chronionym przed owadami w warunkach polowych, co zostäo nale¿ycie potwierdzone obserwacjami laboratoryjnymi. Tendencja do segregacji w warunkach polowych i laboratoryjnych by¿a wyränie widoczna w przypadku 91 ze 130 ro¿lin F2. Test dopasowania segregacji pasowä do oczekiwanej segregacji 3(T):1(S), wskazuj¿c tym samym na monogeniczn¿ dominacj¿ genu (T) w stosunku do Helicoverpa. Spo¿ród 160 markerów RAPD siedem markerów RAPD by¿o specyficznych dla DNA ro¿lin (T) w stosunku do Helicoverpa i mog¿o by¿ potencjalnie wykorzystane do rozró¿nienia ro¿lin (S) i (T) w stosunku do Helicoverpa. Wykazäy one dominuj¿ce dziedziczenie tolerancji na Helicoverpa i wykazäy oczekiwany stosunek segregacji 3:1, wskazuj¿c na wzgl¿dn¿ wiarygodno¿¿ markerów RAPD w badaniach genetycznych dotycz¿cych (T) dla Helicoverpa w grochu go¿¿bim. Siedem markerów by¿o obecnych w pojedynczej grupie powi¿zä o odleg¿o¿ci mapowej 29,4 cM. Najbli¿sze markery RAPD do locus Helicoverpa (T) to OPP-07 i OPI-04, które znajdowäy si¿ w pobli¿u locus nadaj¿cego (T) dla Helicoverpa i mog¿ by¿ uczynione bardziej wydajnymi poprzez sekwencjonowanie i opracowanie markerów opartych na sekwencji, takich jak SCAR.

Pagina's: 132, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza