Marc Albrecht, Netherlands Philharmonic Orchestra Brahms: Piano Quartet Op. 25 & Schönberg (Super Audio CD)

Componist Arnold Schönberg vond het van vitaal belang de technieken van andere componisten te bestuderen om zo dieper door te dringen in de ware inhoud van hun muziek - en hij geloofde dat de beste manier om dit te doen was door de originele composities te arrangeren. En zo schreef Schönberg tussen mei en september 1937 een orkestversie van het Pianokwartet in G klein van Johannes Brahms. Zijn eerste reden was persoonlijk: 'Ik vind het een mooi stuk.' Maar de andere twee waren meer van praktische aard. 'Het wordt zelden gespeeld. Het wordt altijd heel slecht gespeeld, want hoe beter de pianist, hoe luider hij speelt, en je hoort niets van de strijkers. Ik wilde nu eens alles horen, en dat is me gelukt.' Wat dat betreft hebben dirigent Marc Albrecht en het Nederlands Philharmonisch Orkest de overhand, waarbij de afzonderlijke instrumenten en secties in zorgvuldig getrokken secties naar voren komen. Het is een leuk kwartet, dat door Albrecht en het orkest briljant wordt gespeeld. Bovendien past Albrechts stijl bij de compositie, met zijn grote, indrukwekkende gebaren en levendige kleur aan de muziek. Op de vraag waarom hij zo enthousiast is over de compositie antwoordt Marc Albrecht: 'De bijdragen van Schönberg hebben er een echt orkestwerk van gemaakt: Amerikaans met een Schönberg-achtige klank. Het is een fantastische reis door een waanzinnig goed stuk.' Opgenomen in de indrukwekkende residentie van het orkest - de NedPhO-Koepel, voorheen de Majellakerk - staat op dit album ook Schönbergs eigen werk, Begleitmusik zu einer Lichtspielscene (wat zich laat vertalen als 'Begeleiding bij een filmscène'). Hoewel het werk de gebruiken van de stomme film weerspiegelde, kon Schönbergs oorspronkelijke partituur niet voor film worden gebruikt omdat het niet mogelijk was de muziek aan te passen aan de lengte van de scènes. De première vond plaats in Frankfurt in 1930, zonder begeleidende film, en onder leiding van dirigent Hans Rosbaud. Schönbergs idee werd pas in 1973 uitgevoerd, toen drie films van respectievelijk Jean-Marie Straub, Jan W. Morthenson en Luc Ferrari werden gemaakt om de partituur te begeleiden.