Marc Andre Hamelin Ives: Sonata No.2 Concord, Wright (CD)
Uitgelicht
|
14,64 |
Naar shop
|
|
21,99
19,76 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Dit album brengt pianist Marc-André Hamelin samen met componist Maurice Wright rond het baanbrekende werk van Charles Ives, diens Piano Sonata No. 2 "Concord, Mass., 1840–1860", aangevuld met Wrights eigen pianosonate. De uitgave uit 1989 op het label New World Records toont hoe Ives’ visionaire, laatromantische en vroegmodernistische idioom – met polytonaliteit, clusterakkoorden en vrije ritmiek – op overtuigende wijze wordt verklankt, terwijl Wrights sonate deze erfenis in een eigentijdse, maar verwante taal voortzet. De componist van de Concord-sonate is Charles Ives, de uitvoerder op dit album is Marc-André Hamelin. Stilistisch bevindt de muziek zich op het snijvlak van het laatromantische Amerikaanse transcendentalisme en het vroege modernisme, waarin expressieve vrijheid, thematische eenheid en harmonische durf centraal staan. Ives’ sonate geldt als een mijlpaal binnen de twintigste-eeuwse pianoliteratuur, waarin traditionele structuren worden opengebroken ten gunste van een meer rhapsodische, associatieve vorm. Wright sluit daarbij aan met een complex maar helder opgebouwde sonate die uit minimale motieven een grote vorm opbouwt, waardoor het album als geheel een intens portret biedt van de ontwikkeling van de Amerikaanse pianomuziek.
Dit album brengt pianist Marc-André Hamelin samen met componist Maurice Wright rond het baanbrekende werk van Charles Ives, diens Piano Sonata No. 2 "Concord, Mass., 1840–1860", aangevuld met Wrights eigen pianosonate. De uitgave uit 1989 op het label New World Records toont hoe Ives’ visionaire, laatromantische en vroegmodernistische idioom – met polytonaliteit, clusterakkoorden en vrije ritmiek – op overtuigende wijze wordt verklankt, terwijl Wrights sonate deze erfenis in een eigentijdse, maar verwante taal voortzet. De componist van de Concord-sonate is Charles Ives, de uitvoerder op dit album is Marc-André Hamelin. Stilistisch bevindt de muziek zich op het snijvlak van het laatromantische Amerikaanse transcendentalisme en het vroege modernisme, waarin expressieve vrijheid, thematische eenheid en harmonische durf centraal staan. Ives’ sonate geldt als een mijlpaal binnen de twintigste-eeuwse pianoliteratuur, waarin traditionele structuren worden opengebroken ten gunste van een meer rhapsodische, associatieve vorm. Wright sluit daarbij aan met een complex maar helder opgebouwde sonate die uit minimale motieven een grote vorm opbouwt, waardoor het album als geheel een intens portret biedt van de ontwikkeling van de Amerikaanse pianomuziek.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: