Mark Murphy Midnight Mood (LP)

Midnight Mood van Mark Murphy is een belangrijke MPS-opname uit 1967 die valt in het midden van zijn Europese decennium. Het album toont een inventief stilistisch bereik dat blues, bebop en moderne jazz omarmt en werd uitgevoerd met de Kenny Clarke-Francy Boland-Big Band, waarin acht musici meespeelden. Het begin van het nummer is a capella: Murphy verwelkomt de luisteraar met Duke Ellington’s Jump For Joy terwijl hij het vocale koord zonder net bewandelt en daarmee een voorproefje geeft van zijn onorthodoxe scatzang. Gedurende de set evolueert de muziek door swingende en bluesy passages, met frasering die zich ontwikkelt in een donkerdere toon bij Why And How en een intensieve, bijna Sinatra-achtige expresie bij Hopeless. De samenwerking levert subtiele solo’s en intermezzi op van de band, terwijl Murphy’s stem samenvalt met het pianospel voor een nachtelijke, intieme sfeer. De tracks omvatten onder meer I Don’t Want Nothin’, Alone Together, You Fascinate Me So, Sconsolato, My Ship, I Get Along … en Just Give Me Time, elk met zijn eigen nuance en swing.

Belangrijkste kenmerken

• A capella opening: Jump For Joy van Duke Ellington
• Samenwerking met Kenny Clarke-Francy Boland-Big Band (acht musici)
• Stijlen: blues, bebop en moderne jazz
• Tracks met variërende toonbaromen: I Don’t Want Nothin’, Why And How, Alone Together
• Sfeer: nachtelijke, intieme dialoog tussen stem en piano
• Diverse vocale intermezzi en subtiele bandsolo’s