Marokańskie mennice z Atlasu Średniego

Mi¿ta zawsze przyci¿ga swoj¿ ¿wie¿o¿ci¿, zapachem i ró¿nymi zastosowaniami. W Maroku codzienne stosowanie mi¿ty do aromatyzowania herbaty lub do celów kulinarnych lub terapeutycznych stäo si¿ narodow¿ tradycj¿.Mi¿ta zawdzi¿cza swoje w¿äciwo¿ci lecznicze ró¿nym metabolitom wtórnym, które zawiera. Niezale¿nie od tego, czy jest spo¿ywana bezpo¿rednio, czy dodawana do ¿ywno¿ci, obecne w niej sk¿adniki aktywne s¿ wänym ¿ród¿em przeciwutleniaczy i antybiotyków. Od wieków mi¿ta by¿a równie¿ stosowana jako ¿rodek odstraszaj¿cy owady i chwasty oraz jako fumigant.Wykorzystanie nowoczesnej nauki do badania tej zgromadzonej wiedzy stopniowo potwierdza wiele z ich w¿äciwo¿ci. Trzy mi¿ty szeroko stosowane w Maroku: M. pulegium (L.), M. suaveolens (Ehrh.) i M. spicata (L.) s¿ badane w celu identyfikacji ich olejków eterycznych (EO), ich hydrolatów (HYD) i wtórnych metabolitów obecnych w ich ekstraktach oraz oceny ich w¿äciwo¿ci biologicznych.