De Kunst van de Fuga komt naar voren als het centrale instrumentale project van het laatste decennium van Bachs leven, na een geleidelijke ontwikkeling over meerdere jaren: de diepgaande en met een overvolle muzikale verbeelding uitgevoerde verkenning van de contrapuntische mogelijkheden die inherent zijn aan één enkel muzikaal onderwerp. In dit werk komt de theoretische component van Bachs denken het duidelijkst naar voren: theorie en praktijk versmelten, oude en nieuwe stijlelementen en compositietechnieken worden geïntegreerd en tonen op onvergelijkbare wijze zijn individuele benadering van compositie. Aangezien Bach geen enkele aanwijzing gaf over het instrument, noch zijn geschrift verder licht werpt op het onderwerp, zou je je zelfs kunnen afvragen of dit werk een puur theoretisch werk is, uitsluitend bedoeld voor muzikale analyse. Maar sinds de herontdekking van de componist in de negentiende eeuw hebben musici zich het werk toegeëigend, ongeacht hun instrument. Het wordt nu algemeen aangenomen dat het werk is gecomponeerd voor klavier. Een tweede klavecimbelpartij is toegevoegd voor drie fuga's, hier gespeeld door Masato Suzuki. Na verschillende veelgeprezen opnames van Bach's werken voor klavierinstrumenten, neemt Masaaki Suzuki eindelijk dit immense werk voor zijn rekening, het hoogtepunt van de cantorij en een van de absolute toppen van de Westerse muziek.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: