Matthew Fisher I'll Be There (CD)
Uitgelicht
|
29,72 |
Naar shop
|
|
33,96 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album I'll Be There van Matthew Fisher werd uitgebracht in 1974 en verscheen later opnieuw op cd. Fisher, bekend van zijn werk als toetsenist bij Procol Harum, ontwikkelde op dit album een eigen stijl die zich onderscheidt door zijn subtiele mengeling van rock, singer-songwriter en lichte progressieve invloeden. Hij nam vrijwel alle instrumenten zelf voor zijn rekening en liet zich bijstaan door verschillende muzikanten, wat het album een eigenzinnige, enigszins Engelse sfeer geeft. De muzikale benadering is persoonlijk en enigszins rauw, met nadruk op Fisher's kenmerkende orgelspel en verfijnde melodieën. Hoewel zijn zang niet als opvallend wordt beschouwd, past die goed bij het introspectieve, soms melancholische karakter van het album. De productie is rechttoe-rechtaan, zonder opsmuk, en versterkt de wat sombere beelden die ook terugkomen in de hoesfotografie. Ook komen er diverse invloeden naar voren, variërend van de Britse rocktraditie tot meer poëtische, klassieke accenten. I'll Be There is geen album dat destijds commercieel doorbrak, maar wordt gewaardeerd als een authentieke en ambachtelijke solo-uiting van een muzikant die zijn eigen pad volgde buiten de mainstream. Het album laat Fisher zien als een veelzijdige artiest binnen het soft rock en singer-songwriter genre.
Het album I'll Be There van Matthew Fisher werd uitgebracht in 1974 en verscheen later opnieuw op cd. Fisher, bekend van zijn werk als toetsenist bij Procol Harum, ontwikkelde op dit album een eigen stijl die zich onderscheidt door zijn subtiele mengeling van rock, singer-songwriter en lichte progressieve invloeden. Hij nam vrijwel alle instrumenten zelf voor zijn rekening en liet zich bijstaan door verschillende muzikanten, wat het album een eigenzinnige, enigszins Engelse sfeer geeft. De muzikale benadering is persoonlijk en enigszins rauw, met nadruk op Fisher's kenmerkende orgelspel en verfijnde melodieën. Hoewel zijn zang niet als opvallend wordt beschouwd, past die goed bij het introspectieve, soms melancholische karakter van het album. De productie is rechttoe-rechtaan, zonder opsmuk, en versterkt de wat sombere beelden die ook terugkomen in de hoesfotografie. Ook komen er diverse invloeden naar voren, variërend van de Britse rocktraditie tot meer poëtische, klassieke accenten. I'll Be There is geen album dat destijds commercieel doorbrak, maar wordt gewaardeerd als een authentieke en ambachtelijke solo-uiting van een muzikant die zijn eigen pad volgde buiten de mainstream. Het album laat Fisher zien als een veelzijdige artiest binnen het soft rock en singer-songwriter genre.