Matthew Robert Cooper Some Days Are Better Than Others (LP)
Uitgelicht
|
33,57 |
Naar shop
|
|
33,57 |
Naar shop
|
|
41,28 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Matthew Robert Cooper’s 'Some Days Are Better Than Others' is een betoverend ambient-soundtrackalbum dat in 2011 bij Temporary Residence Limited als gelimiteerde LP-uitgave verscheen. De in Portland gevestigde artiest uit Tennessee, die onder de artiestennaam Eluvium bekendstaat, creëert meeslepende, sfeervolle soundscapes die het speelfilmdebuut van zijn collega-filmmaker Matt McCormick uit Portland begeleiden, en roept via minimalistische composities een gevoel van rustige introspectie en emotionele diepgang op. Hoewel één bron het genre als rock vermeldt, sluit het werk nauw aan bij Coopers kenmerkende ambientstijl, gekenmerkt door delicate pianoklanken, subtiele elektronica en suggestieve texturen die de contemplatieve sfeer van de film versterken zonder het verhaal te overheersen.Deze originele filmmuziek onderscheidt zich in Coopers discografie door zijn filmische terughoudendheid en poëtische resonantie, vaak met artwork van zijn vaste medewerkster Jeannie Paske. De soundtrack, die met veel verwachting door het label is uitgebracht, legt vluchtige momenten van melancholie en schoonheid vast en weerspiegelt de verkenning van de film van menselijke verbondenheid in het dagelijks leven. De limited edition-vinyl onderstreept de verzamelwaarde ervan en versterkt Coopers reputatie als meester van ambientmuziek die nog lang na het beluisteren blijft hangen.
Matthew Robert Cooper’s 'Some Days Are Better Than Others' is een betoverend ambient-soundtrackalbum dat in 2011 bij Temporary Residence Limited als gelimiteerde LP-uitgave verscheen. De in Portland gevestigde artiest uit Tennessee, die onder de artiestennaam Eluvium bekendstaat, creëert meeslepende, sfeervolle soundscapes die het speelfilmdebuut van zijn collega-filmmaker Matt McCormick uit Portland begeleiden, en roept via minimalistische composities een gevoel van rustige introspectie en emotionele diepgang op. Hoewel één bron het genre als rock vermeldt, sluit het werk nauw aan bij Coopers kenmerkende ambientstijl, gekenmerkt door delicate pianoklanken, subtiele elektronica en suggestieve texturen die de contemplatieve sfeer van de film versterken zonder het verhaal te overheersen.Deze originele filmmuziek onderscheidt zich in Coopers discografie door zijn filmische terughoudendheid en poëtische resonantie, vaak met artwork van zijn vaste medewerkster Jeannie Paske. De soundtrack, die met veel verwachting door het label is uitgebracht, legt vluchtige momenten van melancholie en schoonheid vast en weerspiegelt de verkenning van de film van menselijke verbondenheid in het dagelijks leven. De limited edition-vinyl onderstreept de verzamelwaarde ervan en versterkt Coopers reputatie als meester van ambientmuziek die nog lang na het beluisteren blijft hangen.