Mechanizmy oszczędzania energii przez migrujące gęsi kanadyjskie

Oszacowali¿my mechanizm lotu z machaniem skrzyd¿ami g¿si kanadyjskiej, wykorzystuj¿c model ramienia z dwoma przegubami w niestabilnych warunkach aerodynamicznych, aby zbadä, ile energii mo¿na zaoszcz¿dzi¿ podczas migracji. Na podstawie rozk¿adu pr¿dko¿ci i ci¿nienia na skrzydle ustalili¿my, ¿e g¿¿ mo¿e zaoszcz¿dzi¿ oko¿o 15% energii dzi¿ki zmniejszeniu oporu powietrza wynikaj¿cemu ze zmiany morfologii skrzyd¿a. Na podstawie pola przep¿ywu powietrza w strumieniu powietrza za skrzyd¿em ustalili¿my, ¿e g¿¿ lec¿ca za inn¿ g¿si¿ mo¿e zaoszcz¿dzi¿ oko¿o 16% energii, wykorzystuj¿c si¿¿ indukowan¿ przez par¿ trójwymiarowych wirów indukowanych przez trzepot skrzyde¿ (FAV) w formacji V. Obliczyli¿my, ¿e optymalna g¿¿boko¿¿ wynosi oko¿o 4 m od ko¿cówki skrzyd¿a g¿si przed nami, a optymalna warto¿¿ WTS wynosi od 0 do -0,40 m w przekroju poprzecznym. Ró¿nic¿ faz machania skrzyd¿ami g¿si przed nami i za nami oszacowano na oko¿o 90,7°, co pozwala efektywnie wykorzystä korzy¿ci aerodynamiczne wynikaj¿ce z FAV. Nasze wyniki pokazuj¿, ¿e wykorzystanie niestabilnego mechanizmu aerodynamicznego w locie migracyjnym z machaniem skrzyd¿ami nie jest ograniczone do du¿ych i ci¿¿kich ptaków o du¿ej pr¿dko¿ci machania, ale mo¿e by¿ równie¿ zastosowane w mini lub mikro pojazdach powietrznych (MAV), takich jak lataj¿ce pojazdy szpiegowskie.