Mei

Mei is een van de belangrijkste en invloedrijkste gedichten uit de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Het epos wordt gezien als de ultieme literaire uiting van de Beweging van Tachtig, een groep schrijvers die streefde naar esthetische vernieuwing en een zelfstandige, minder moralistische poëzie. Het verhaal volgt de allegorische figuur Mei, de personificatie van de lentemaand, die op uit de zee treedt en door een geïdealiseerd Hollands landschap trekt. Tijdens haar reis ontmoet zij figuren uit Noordse en Griekse mythologie. De kern draait om haar liefde voor Balder, de blinde god die staat voor de absolute ziel en de onbewogen muziek; wanneer hij haar afwijst omdat hij geen aardse liefde kan beantwoorden, volgt haar neergang en eindigt het epos met haar vroege dood en begrafenis in de herfst. Deze uitgave bevat de oorspronkelijke tekst in zijn meest pure vorm, zonder aanpassingen in spelling, taalgebruik of grammatica.

Inhoud en achtergrond

Het gedicht Mei vertelt een allegorisch verhaal over een jonge vrouw die de werkelijkheid van het Hollandse landschap ontmoet en daarbij in aanraking komt met mythologische figuren. De relatie met Balder en diens afwijzing vormen de dramatologische kern van het werk, waarvan de afloop een tragische dood en herfstige begrafenis is.

Technische specificaties

• Pagina's: 190
• Editie: Eerste editie
• Formaat: Paperback
• Omslag: Zachte Steen