Mekons Horror (CD)

Horror is het album van de Mekons dat verscheen in 2025 op CD. De band bouwt op ruim veertig jaar muzikale omzwervingen en presenteert een collectie die genres als post-punk, folk, country, dub, elektronica en rock & roll in een eclectisch geheel samenbrengt. Daarmee houden de Mekons vast aan hun traditie om stilistisch ongrijpbaar te blijven, terwijl ze met scherpe, poëtische teksten maatschappijkritiek leveren. Het album Horror reflecteert op eigenzinnige wijze de politieke en sociale chaos van de moderne wereld. Thema’s als de erfenis van het Brits imperialisme, klimaatverandering en de herhaling van menselijke dwaasheid worden verbeeld in teksten die niet zozeer slogans brengen als wel poëtische observaties. De muziek laat zich kenmerken door een samenspel van donkere narratieven, melancholische melodieën en ironische wendingen. Salonwalsen staan naast elektronische noise, terwijl folkverhalen in botsing komen met de directheid van punk en de speelsheid van muziekhaltheater. Een van de opvallende nummers is Mudcrawlers, dat qua sfeer doet denken aan vroege R.E.M. en The Chills. In dit nummer schetst de band een nachtelijke scène waarin negentiende-eeuwse Ierse vluchtelingen aanmeren bij de modderige oevers van Wales, op de vlucht voor de hongersnood. Het nummer kenmerkt zich door gelaagde samenzang, poëtische beeldspraak en muzikale verwijzingen naar het verleden. Een andere sterke track is War Economy, waarin een dreunend gitaarriff wordt gecombineerd met vlijmscherpe zang en tekstuele verwijzingen naar de wrange absurditeit van economische en politieke systemen. Het nummer knipoogt naar de sound van Gang of Four met zijn felle ritme en bijtende ironie. Ook Fallen Leaves verdient vermelding. Dit nummer, gezongen door Rico Bell, ademt de sfeer van Bob Dylan’s Rolling Thunder-periode met een sombere vioolpartij en een verhalende tekst die de dreiging van de klimaatcrisis invoelbaar maakt. De muziek vermengt traditionele folk met een duistere, filmische ondertoon en roept zo een gevoel van naderend onheil en melancholie op. De productie van Horror benadrukt het rauwe, organische karakter van de band, waarin improvisatie en gecontroleerde chaos hand in hand gaan. De Mekons weten opnieuw een plaat te maken die zowel actueel als tijdloos aanvoelt, en waarin engagement en muzikaliteit onlosmakelijk verbonden zijn. Het resultaat is een album dat niet alleen de veelzijdigheid van het collectief onderstreept, maar ook het blijvende belang van kritische, geëngageerde muziek in onzekere tijden.