Mekons Horrorble (Vs Tony Maimone In Dub Conference) (LP)
Uitgelicht
|
35,62 |
Naar shop
|
|
38,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
The Mekons' Horrorble (vs Tony Maimone In Dub Conference) is een postpunkalbum uit 2025, uitgebracht als een gelimiteerde editie gekleurde LP op Fire Records, waarin de kenmerkende eclectische stijl van de band wordt gecombineerd met dubinvloeden van bassist Tony Maimone. Het album put uit hun punk/postpunkroots en mixt genres als dub, country, noise, rock-'n-roll, elektronica, punk, music hall en polka, waarmee het hun nomadische reis van Leeds naar Californië en Siberië weerspiegelt in een wereldwijde sound die verweven is met politiek geladen songwriting.Dit vooruitziende werk confronteert de erfenis van het Britse imperialisme, geopolitieke tirannie, wapenhandel en klimaatverandering door middel van gemengde teksten en anarcho-communistisch verzet, waarbij persoonlijke introspectie wordt gecombineerd met sociaal-politieke kritiek in een apocalyptische toon die het dichtst in de buurt komt van hun album So Good It Hurts uit 1988. Met wisselende mannelijke/vrouwelijke zang, vioolharmonieën tegen noise-gitaar, gulzige beats met zachte ritmes en bijdragen van leden als Sally Timms, Susie Honeyman en Rico Bell, legt het 50 jaar evolutie van Mekons vast als een postmodern, posthumanistisch collectief dat nooit ophoudt zich te bekommeren.
The Mekons' Horrorble (vs Tony Maimone In Dub Conference) is een postpunkalbum uit 2025, uitgebracht als een gelimiteerde editie gekleurde LP op Fire Records, waarin de kenmerkende eclectische stijl van de band wordt gecombineerd met dubinvloeden van bassist Tony Maimone. Het album put uit hun punk/postpunkroots en mixt genres als dub, country, noise, rock-'n-roll, elektronica, punk, music hall en polka, waarmee het hun nomadische reis van Leeds naar Californië en Siberië weerspiegelt in een wereldwijde sound die verweven is met politiek geladen songwriting.Dit vooruitziende werk confronteert de erfenis van het Britse imperialisme, geopolitieke tirannie, wapenhandel en klimaatverandering door middel van gemengde teksten en anarcho-communistisch verzet, waarbij persoonlijke introspectie wordt gecombineerd met sociaal-politieke kritiek in een apocalyptische toon die het dichtst in de buurt komt van hun album So Good It Hurts uit 1988. Met wisselende mannelijke/vrouwelijke zang, vioolharmonieën tegen noise-gitaar, gulzige beats met zachte ritmes en bijdragen van leden als Sally Timms, Susie Honeyman en Rico Bell, legt het 50 jaar evolutie van Mekons vast als een postmodern, posthumanistisch collectief dat nooit ophoudt zich te bekommeren.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: