Mensen achter de dijk

Op drie maanden tijd, tussen juli en september 1947, schreef Filip De Pillecyn het meesterwerk Mensen achter de dijk in cel 199 van de gevangenis van Sint-Gillis. De roman speelt zich af in Hamme, zijn geboortedorp, een Vlaams ellendedorp uit vóór de Eerste Wereldoorlog. Het werk wordt gepositioneerd als een opvallend sociaal literair document tussen Cyriel Buysse’s Het gezin Van Paemel en Louis Paul Boons’ De Kapellekensbaan. Het boek bundelt de drie gedaantes van Arm Vlaanderen: sociale ellende, klerikale betutteling en culturele achterstelling. Belangrijke thema’s zijn de Schoolstrijd (1879-1883) en de arbeidersstakingen (1894). Of De Pillecyn daarin een vooruitblik zag op het verdeelde Vlaanderen na de Tweede Wereldoorlog, blijft onderwerp van interpretatie, maar de roman confronteert de lezer met de realiteit van toen. Daarnaast bevat de tekst erotische passages die in eerdere censuur verwijderd waren en hier zijn hersteld. De auteur laat zijn personage Jeannette optreden als een strenge, wrake-gevende figuur die liefdespervertering aanpakt. Deze uitgave herstelt de eerste editie zoals goedgekeurd in 1949.

Deze roman is gesitueerd in het Vlaanderen van toen en behandelt het complexe samenspel van armoede en maatschappelijke druk, met aandacht voor persoonlijke en sociale conflicten die de toenmalige regio kenmerkten.

Kenmerken

• Gevestigd in Hamme, Vlaanderen voor de Eerste Wereldoorlog
• Geschreven in juli-september 1947 in Sint-Gillis
• Hoofdthema: arm Vlaanderen in drie gedaantes
• Hoogtepunt: Schoolstrijd en arbeidersstakingen
• 302 pagina’s, editie 4, paperback