Mensen naast het leven (Paperback)

In Berlijn tussen 1920 en 1930 volgen de hoofdpersonages in Mensen naast het leven het dagelijkse zoeken naar overleven. Ze leven op straat en pleinen, zonder dak boven het hoofd, en vormen de echte verliezers van de economische crisis: teruggekeerde soldaten, bedelaars, prostituees en anderen die tussenin vallen. ’s Avonds ontmoeten ze elkaar in De Vrolijke Jager, waar sommigen komen om te drinken, anderen voor muziek en dans, maar iedereen verlangt naar een paar zorgeloze uren voordat het grijze bestaan weer begint. Ondanks weinig te lachen blijven ze het leven vieren, totdat de situatie in de Waidmann escaleert.

Ulrich Alexander Boschwitz beschrijft met een scherp oog de Berlijnse arbeidersklasse van het interbellum; hij was toen nog maar twintig jaar oud toen hij dit werk schreef. Het verhaal biedt een indringende blik op de veerkracht en de kwetsbaarheid van mensen naast het leven, en plaatst een intiem portret tegenover bredere maatschappelijke verschuivingen.

Ulrich Alexander Boschwitz (1915-1942) verliet Duitsland in 1935. Per boot werd hij gedeporteerd naar Australië. In 1942 keerde hij terug naar Engeland, maar zijn schip werd getorpedeerd en hij kwam om het leven. Zijn debuut Mensen naast het leven werd in 1937 in het Zweeds vertaald uitgegeven. Zijn tweede roman, De reiziger, verscheen in 1939 in Engeland. Pas in 2018 werden beide boeken in het Duitse origineel gepubliceerd.

Kenmerken

• Berlijnse arbeidersklasse in interbellum
• Leven op straat en pleinen
• Verhalen verzamelen in De Vrolijke Jager
• Boschwitz schreef op 22-jarige leeftijd
• Debuut uit 1937, tweede roman De reiziger (1939)
• Auteur emigreerde uit Duitsland in 1935