Met mijn ogen op ver zicht zie ik mijn levensgedicht is een persoonlijke bundel poëzie die lezers uitnodigt tot reflectie. Gedichten die door de jaren heen verzameld werden en thema’s verkennen als hoop, liefde en eenzaamheid, met aandacht voor zowel donkere ervaringen als momenten van natuur, fantasie, liefde en vrolijkheid. De dichter, Stije van Hassel, begon op jonge leeftijd te schrijven en dit werk groeide uit tot langere, diepere teksten waarin emoties ruimte krijgen. De bundel behandelt onder andere ervaringen met seksuele intimidatie en misbruik, waardoor verdriet, angst en eenzaamheid geregeld terugkeren, maar het blijft geen eenzijdig somber beeld. Schrijven dient als middel om gevoelens te herkennen en te verwoorden, en de persoonlijke lading van de onderwerpen blijft duidelijk voelbaar. Het boek bevat een reeks gedichten die samen een levenswoord vormen en de lezer aanzetten tot eigen reflectie over identiteit, herinneringen en hoop.
Inhoud
Deze bundel toont een doorlopende ontwikkeling in poëtische regels, beginnend met korte regels en uitlopend naar langere, diepere teksten waar emoties ruimte krijgen. Thema’s variëren maar hebben een persoonlijke lading, met terugkerende verwijzingen naar verdriet, angst en eenzaamheid vanuit ervaringen met seksuele intimidatie en misbruik, afgewisseld met elementen van natuur, fantasie, liefde en vrolijkheid.