Metafysica van de zeden

In Metafysica van de zeden, voor het eerst verschenen in 1797, onderzoekt Immanuel Kant hoe de moraal vorm geeft aan de samenleving. Hij maakt een duidelijke scheiding tussen het domein van het recht, waarin het samenleven van vrije individuen door wetten wordt geregeld, en het domein van de deugd, waarin persoonlijke morele overtuiging centraal staat. Met zijn nadruk op vrijheid, verantwoordelijkheid en respect voor menselijke waardigheid ontwikkelt Kant een filosofisch systeem dat richtinggevend is voor zowel ethisch als juridisch denken. De beroemde categorische imperatief vormt het uitgangspunt voor zijn benadering van recht en moraal, en biedt een diepgaand en systematisch overzicht van de principes die de rechtsorde en de morele plichten onderbouwen.

Immanuel Kant (1724–1804) is een van de beroemdste en invloedrijkste filosofen uit de geschiedenis van de westerse filosofie. Zijn werk blijft invloedrijk en wordt in vertaling gepresenteerd in verschillende edities. Met Metafysica van de zeden biedt Kant een uitgebreid overzicht van de principes die ten grondslag liggen aan zowel rechtsorde als morele plichten.

Kenmerken

• Domein recht en deugd vormen moraal en rechtsorde
• Categorische imperatief als uitgangspunt voor handelen
• Vrijheid, verantwoordelijkheid en menselijke waardigheid centraal
• Systematisch overzicht van principes voor rechtsorde en plichten
• Link tussen ethiek en recht blijft relevant