Microtonic
Uitgelicht
|
18,99 |
Naar shop
|
|
18,99 |
Naar shop
|
|
23,54 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Microtonic is het derde studioalbum van de Britse band bdrmm en belichaamt een ingrijpende muzikale verschuiving. Waar de band oorspronkelijk bekend stond om shoegaze met een dromerig, gitaargeoriënteerd geluid, trekt ze op Microtonic volop de elektronische kaart en werkt ze haar mix van genres verder uit. Het album verschijnt in het genre dat je zou kunnen omschrijven als een hybride van shoegaze, elektronische muziek, techno en ambient. Die combinatie zorgt voor een unieke luisterervaring waarin gitaren hun plaats behouden, maar nu verweven zijn met een breed spectrum aan synths, beats en effecten. Als luisteraar voel je vanaf het begin dat bdrmm zich losmaakt van de conventies van het shoegaze-genre. Het album opent bijvoorbeeld met de track John on the Ceiling, die gedragen wordt door analoge synths en een ritmiek die zowel bevreemdend als aanstekelijk is. De track zet meteen de toon van het album: de band is niet bang voor experiment en durft bestaande structuren los te laten. Elders op de plaat is Goit – Goit te vinden, een duistere samenwerking met Working Men’s Club, waarin dreunende elektronica wordt gecombineerd met beklemmende teksten. Het is een hypnotiserende compositie die de meer duistere kant van de plaat belicht. Op Snares wordt de aandacht gevestigd op gelaagde, ritmische percussie en een spanningsboog die voortdurend schommelt tussen paranoia en bevrijding. De track bouwt zich rustig op en barst vervolgens open in een explosie van geluid, met een overvloed aan dynamische synths en scherp getekende beats. Dit markeert het avontuurlijke karakter van Microtonic: de band speelt voortdurend met verwachting en verrassing. Microtonic bevat ook samenwerkingen die de variëteit onderstrepen. In the Electric Field is een opvallend dromerige samenwerking met Olivesque van NightBus, waarbij de etherische zang zich mengt met een haast ijle soundscape. Het nummer Microtonic, dat als titeltrack fungeert, is een manifest van waar de band nu staat: minimale, steeds veranderende motieven, vervreemdende melodieën en een ritmische onderlaag die je als luisteraar in trance brengt. Microtonic is uiteindelijk een album dat bdrmm presenteert als een band die zichzelf voortdurend opnieuw uitvindt, waarbij grenzen tussen genres worden opengebroken en vervangen door een rijk en gelaagd muzikaal universum. Het album verscheen in 2025 en is op cd verkrijgbaar. Het toont bdrmm als een groep die haar muzikale identiteit durft uit te dagen zonder haar wortels uit het oog te verliezen.
Microtonic is het derde studioalbum van de Britse band bdrmm en belichaamt een ingrijpende muzikale verschuiving. Waar de band oorspronkelijk bekend stond om shoegaze met een dromerig, gitaargeoriënteerd geluid, trekt ze op Microtonic volop de elektronische kaart en werkt ze haar mix van genres verder uit. Het album verschijnt in het genre dat je zou kunnen omschrijven als een hybride van shoegaze, elektronische muziek, techno en ambient. Die combinatie zorgt voor een unieke luisterervaring waarin gitaren hun plaats behouden, maar nu verweven zijn met een breed spectrum aan synths, beats en effecten. Als luisteraar voel je vanaf het begin dat bdrmm zich losmaakt van de conventies van het shoegaze-genre. Het album opent bijvoorbeeld met de track John on the Ceiling, die gedragen wordt door analoge synths en een ritmiek die zowel bevreemdend als aanstekelijk is. De track zet meteen de toon van het album: de band is niet bang voor experiment en durft bestaande structuren los te laten. Elders op de plaat is Goit – Goit te vinden, een duistere samenwerking met Working Men’s Club, waarin dreunende elektronica wordt gecombineerd met beklemmende teksten. Het is een hypnotiserende compositie die de meer duistere kant van de plaat belicht. Op Snares wordt de aandacht gevestigd op gelaagde, ritmische percussie en een spanningsboog die voortdurend schommelt tussen paranoia en bevrijding. De track bouwt zich rustig op en barst vervolgens open in een explosie van geluid, met een overvloed aan dynamische synths en scherp getekende beats. Dit markeert het avontuurlijke karakter van Microtonic: de band speelt voortdurend met verwachting en verrassing. Microtonic bevat ook samenwerkingen die de variëteit onderstrepen. In the Electric Field is een opvallend dromerige samenwerking met Olivesque van NightBus, waarbij de etherische zang zich mengt met een haast ijle soundscape. Het nummer Microtonic, dat als titeltrack fungeert, is een manifest van waar de band nu staat: minimale, steeds veranderende motieven, vervreemdende melodieën en een ritmische onderlaag die je als luisteraar in trance brengt. Microtonic is uiteindelijk een album dat bdrmm presenteert als een band die zichzelf voortdurend opnieuw uitvindt, waarbij grenzen tussen genres worden opengebroken en vervangen door een rijk en gelaagd muzikaal universum. Het album verscheen in 2025 en is op cd verkrijgbaar. Het toont bdrmm als een groep die haar muzikale identiteit durft uit te dagen zonder haar wortels uit het oog te verliezen.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: