Midori Takada Through The Looking Glass (CD)
Uitgelicht
|
19,23
17,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
AlbumMidori Takada – Through The Looking Glass is een solodebuut dat werd uitgebracht in 1983. Dit Japanse meesterwerk valt op door een subtiele samenvoeging van verschillende muzikale invloeden, waaronder ambient, minimalisme, etnische muziek en avant-garde, zonder daarbij directe vergelijkingen met de bronnen op te roepen. Takada, die eerder als percussionist bij het Berlijnse RIAS Symphony Orchestra speelde, koos voor een veel meer introverte en meditatieve benadering, ver verwijderd van het westerse klassieke denken. De muziek op dit album is hypnotiserend en wordt vooral gekenmerkt door een diepe rust en concentratie. Takada gebruikt voornamelijk marimba, gong, tam-tam, cowbell, harmonium, blokfluit en ocarina, en bouwt zorgvuldig laag over laag op. De klankwereld die ze hiermee creëert, is organisch en suggestief, waardoor een gevoel van een natuurlijke, soms zelfs geheimzinnige omgeving ontstaat. Ook de opnametechniek is bijzonder: Takada bereikte een bijna driedimensionaal geluid door de afstand tussen instrument en microfoon nauwkeurig te meten, waardoor de luisteraar als het ware midden in de muziek wordt gezogen. Het album leunt zowel op structurele compositie als op intuïtie. Takada omschrijft het zelf als "system-based music", waarbij ze expressie aan het toeval overlaat en de muziek de ruimte geeft om zichzelf te vormen. Dit geeft het geheel een authentieke, tijdloze uitstraling. Door de re-release op CD is het werk na decennia van vergetelheid nieuw leven ingeblazen en is het een van de intrigerendste Japanse albums uit de jaren tachtig geworden, voor liefhebbers van experimentele en meditatieve muziek.
Vergelijk aanbieders (1)
AlbumMidori Takada – Through The Looking Glass is een solodebuut dat werd uitgebracht in 1983. Dit Japanse meesterwerk valt op door een subtiele samenvoeging van verschillende muzikale invloeden, waaronder ambient, minimalisme, etnische muziek en avant-garde, zonder daarbij directe vergelijkingen met de bronnen op te roepen. Takada, die eerder als percussionist bij het Berlijnse RIAS Symphony Orchestra speelde, koos voor een veel meer introverte en meditatieve benadering, ver verwijderd van het westerse klassieke denken. De muziek op dit album is hypnotiserend en wordt vooral gekenmerkt door een diepe rust en concentratie. Takada gebruikt voornamelijk marimba, gong, tam-tam, cowbell, harmonium, blokfluit en ocarina, en bouwt zorgvuldig laag over laag op. De klankwereld die ze hiermee creëert, is organisch en suggestief, waardoor een gevoel van een natuurlijke, soms zelfs geheimzinnige omgeving ontstaat. Ook de opnametechniek is bijzonder: Takada bereikte een bijna driedimensionaal geluid door de afstand tussen instrument en microfoon nauwkeurig te meten, waardoor de luisteraar als het ware midden in de muziek wordt gezogen. Het album leunt zowel op structurele compositie als op intuïtie. Takada omschrijft het zelf als "system-based music", waarbij ze expressie aan het toeval overlaat en de muziek de ruimte geeft om zichzelf te vormen. Dit geeft het geheel een authentieke, tijdloze uitstraling. Door de re-release op CD is het werk na decennia van vergetelheid nieuw leven ingeblazen en is het een van de intrigerendste Japanse albums uit de jaren tachtig geworden, voor liefhebbers van experimentele en meditatieve muziek.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: