Międzynarodowe zarządzanie środowiskiem

W niniejszym artykule wyjäniono pojawienie si¿ podej¿cia do zarz¿dzania opartego na "zobowi¿zaniach i przegl¿dach", które znalaz¿o si¿ w porozumieniu paryskim w sprawie zmian klimatu, zast¿puj¿c podej¿cie oparte na "obowi¿zkowych celach i harmonogramach" zawarte w protokole z Kioto, z perspektywy neo-gramsciowskiej. G¿ównym argumentem jest to, ¿e przyj¿cie podej¿cia opartego na zobowi¿zaniach i przegl¿dach by¿o odpowiedzi¿ zarówno na presj¿, aby uzgodni¿ nowy traktat mi¿dzynarodowy, jak i na równoczesne rozbie¿no¿ci interesów i fragmentacj¿ grup negocjacyjnych w ramach systemu UNFCCC. Podej¿cie oparte na zobowi¿zaniach i przegl¿dach mo¿na uznä za wzmocnienie wspó¿pracy mi¿dzy narodami i konsensusu, u¿atwiaj¿ce poszukiwanie porozumienia przy zró¿nicowanych interesach. B¿d¿c mniej sztywnym ni¿ obowi¿zkowe ilo¿ciowe cele redukcji emisji, ten stopie¿ elastyczno¿ci ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania i przyj¿cia systemu. Elastyczno¿¿ ta pozwoli¿a na omini¿cie wielu kluczowych sporów w negocjacjach, aby osi¿gn¿¿ porozumienie.