mijn vader heeft rechteroor

Mijn vader heeft mijn rechteroor is een bijzonder, fijnzinnig geschreven vader-zoonverhaal dat zich afspeelt in het Amsterdam tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal opent met een hongertocht in 1944 en beschrijft een jeugd in barre omstandigheden, waarin menselijke relaties en familiebanden centraal staan. Verteller Tom Pauka schetst een jeugd waarin humor en ontzetting elkaar afwisselen, en waarin de relatie tussen vader Ernst en zoon Tommy door een verrassende constatering en een complexe familiegeschiedenis wordt beïnvloed. Het boek onderzoekt hoe een ogenschijnlijk eenvoudige gebeurtenis — de vraag naar de naam van een kind — diepere vragen over identiteit, verantwoordelijkheid en verbondenheid oproept. Het resultaat is een subtiel en menselijk portret van een vaderschap onder druk, en van de sporen die keuzes uit het verleden nalaten in het hier en nu.

Verhaal en setting

Het verhaal speelt in Amsterdam in de oorlogsjaren en de jaren daarna, en opent met een hongertocht. Drie dagen nadat zijn vrouw bevallen is van een zoon, gaat barpianist Ernst Pauka voor het eerst naar het ziekenhuis. In die scène ontstaat een vreemde conversatie: zijn vrouw Hansi moest op dag twee een voornaam opgeven en verzon toen twee namen, Hans en Tommy. Ernst vraagt zich af hoe het kind heet en of hij de vader is, terwijl er een complicatie lijkt te zijn: hij gelooft dat hij geen kinderen kan verwekken. Hansi stelt dat niemand anders dan Ernst de vader kan zijn, waardoor zijn relatie met Tommy onvermijdelijk getekend raakt. Zelfs als er later nóg twee kinderen worden geboren, verandert dat niet. Het verhaal blijft menselijk en subtiel, en beschrijft een bijzondere jeugd in het Amsterdam van toen en kort daarna, met een mix van humor en onthutsing.