Mikrojazz (Neue Expressionistische Musik)
Uitgelicht
|
29,70 |
Naar shop
|
|
32,69 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Mikrojazz (Neue Expressionistische Musik) is een LP uit 2011 van de Oostenrijkse pianist Philipp Gerschlauer en de Amerikaanse gitarist David Fiuczynski, stevig geworteld in het genre van de neue expressionistische Musik. Dit album doet de rauwe intensiteit van het expressionisme uit het begin van de 20e eeuw herleven, door microtonale jazzimprovisatie te combineren met atonale dissonantie, extreme dynamische contrasten van fluisteren tot schreeuwen, en grillige, springerige melodielijnen die traditionele structuren vervormen. Gerschlauers pianoclusters en Fiuczynski's schreeuwende, vervormde gitaarklanken roepen schrille Klangfarben en impulsieve ritmische uitbarstingen op, waardoor de emotionele expressie tot chaotische uitersten wordt gedreven, terwijl experimentele klankkleuren en metrisch onstabiele ritmes worden geïntegreerd die doen denken aan die van Schönberg of Stravinsky. Het werk kanaliseert de geëmancipeerde dissonantie en atonaliteit van Neue Musik, waarbij subjectieve innerlijke onrust voorrang krijgt boven tonale resolutie, met uitbarstingen van extraverte energie en asymmetrische vormen die fragmenteren in aforistische intensiteit. Verre van impressionistische delicatesse, bruist het van agressieve vitaliteit, complexe polyritmes en onconventionele klankkleuren, wat een gedurfde fusie vormt van jazzmicrotonaliteit en expressionistische onrust voor hedendaagse luisteraars die op zoek zijn naar viscerale, grensverleggende soundscapes.
Mikrojazz (Neue Expressionistische Musik) is een LP uit 2011 van de Oostenrijkse pianist Philipp Gerschlauer en de Amerikaanse gitarist David Fiuczynski, stevig geworteld in het genre van de neue expressionistische Musik. Dit album doet de rauwe intensiteit van het expressionisme uit het begin van de 20e eeuw herleven, door microtonale jazzimprovisatie te combineren met atonale dissonantie, extreme dynamische contrasten van fluisteren tot schreeuwen, en grillige, springerige melodielijnen die traditionele structuren vervormen. Gerschlauers pianoclusters en Fiuczynski's schreeuwende, vervormde gitaarklanken roepen schrille Klangfarben en impulsieve ritmische uitbarstingen op, waardoor de emotionele expressie tot chaotische uitersten wordt gedreven, terwijl experimentele klankkleuren en metrisch onstabiele ritmes worden geïntegreerd die doen denken aan die van Schönberg of Stravinsky. Het werk kanaliseert de geëmancipeerde dissonantie en atonaliteit van Neue Musik, waarbij subjectieve innerlijke onrust voorrang krijgt boven tonale resolutie, met uitbarstingen van extraverte energie en asymmetrische vormen die fragmenteren in aforistische intensiteit. Verre van impressionistische delicatesse, bruist het van agressieve vitaliteit, complexe polyritmes en onconventionele klankkleuren, wat een gedurfde fusie vormt van jazzmicrotonaliteit en expressionistische onrust voor hedendaagse luisteraars die op zoek zijn naar viscerale, grensverleggende soundscapes.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: