Miles Davis Ascenseur Pour L'Echafaud (LP)
Uitgelicht
|
33,99
25,46 |
Naar shop
|
|
26,40 |
Naar shop
|
|
26,40 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Ascenseur pour l’Echafaud is een LP van de Amerikaanse trompettist Miles Davis, uitgebracht in het jaar 1958. Het album is de originele soundtrack van de gelijknamige Franse film van regisseur Louis Malle en wordt gerekend tot het genre jazz, specifiek jazz modal. De muziek werd in Parijs opgenomen met Davis op trompet, ondersteund door Europese jazzgrootheden als Barney Wilen op tenorsaxofoon, René Urtreger op piano, Pierre Michelot op contrabas en Kenny Clarke op drums. De sfeervolle, vaak spontane improvisaties geven het album een uniek, melancholisch karakter en bepalen de beklemmende, nachtelijke sfeer van de film. De LP wordt beschouwd als een mijlpaal in de jazzgeschiedenis omdat Davis voor het eerst een volledige soundtrack improviseerde op basis van eenvoudige akkoordenschema’s, zonder voorafgaande repetities. Deze aanpak luidde een nieuwe fase in zijn muzikale ontwikkeling in: de overgang naar modale jazz, waarin sfeer, klankkleur en spanningsopbouw centraal staan. Ascenseur pour l’Echafaud geldt daarmee als een invloedrijk werk dat niet alleen een iconische filmkleur geeft, maar tevens het latere, vernieuwende jazzidioom van Davis aankondigt.
Ascenseur pour l’Echafaud is een LP van de Amerikaanse trompettist Miles Davis, uitgebracht in het jaar 1958. Het album is de originele soundtrack van de gelijknamige Franse film van regisseur Louis Malle en wordt gerekend tot het genre jazz, specifiek jazz modal. De muziek werd in Parijs opgenomen met Davis op trompet, ondersteund door Europese jazzgrootheden als Barney Wilen op tenorsaxofoon, René Urtreger op piano, Pierre Michelot op contrabas en Kenny Clarke op drums. De sfeervolle, vaak spontane improvisaties geven het album een uniek, melancholisch karakter en bepalen de beklemmende, nachtelijke sfeer van de film. De LP wordt beschouwd als een mijlpaal in de jazzgeschiedenis omdat Davis voor het eerst een volledige soundtrack improviseerde op basis van eenvoudige akkoordenschema’s, zonder voorafgaande repetities. Deze aanpak luidde een nieuwe fase in zijn muzikale ontwikkeling in: de overgang naar modale jazz, waarin sfeer, klankkleur en spanningsopbouw centraal staan. Ascenseur pour l’Echafaud geldt daarmee als een invloedrijk werk dat niet alleen een iconische filmkleur geeft, maar tevens het latere, vernieuwende jazzidioom van Davis aankondigt.