Misschien Esther

Verbijsterd, zo voelt Katja Petrowskaja zich als ze aan haar familie denkt. De meeste leden ervan leven alleen voort als naam, slechts een handjevol heeft de twee ergste rampen van de twintigste eeuw overleefd, het stalinisme en het nazisme. Petrowskaja probeert de verkruimelde familie te redden van een naamloos verleden en schraapt via gesprekken, archiefonderzoek en reizen stukjes en beetjes bijeen van wat ook háár geschiedenis is. Ze streeft naar een samenhangend geheel en legt zo het ene drama vast na het andere, van showprocessen onder Stalin tot de gruwelijke moordpartij door de nazi’s in het ravijn Babi Jar in Kiev. Ze geeft de mensen die er niet langer zijn een gezicht en geeft de familiegeschiedenis een stem.

Het werk combineert persoonlijke herinneringen met historische context en onderzoekt hoe familie, identiteit en trauma elkaar beïnvloeden. Door het contact met overlevenden en naasten ontstaat een indringend portret van verlies, herinnering en hoop.

Verbijsterd, zo voelt Katja Petrowskaja zich als ze aan haar familie denkt. De auteur onderzoekt hoe een stamboom kan worden ervaren als een levendige, broos bevestiging van het bestaan, ook als ballen uit een dennenboom soms kapot gaan en verhuizingen onvoorspelbaar zijn.

Kenmerken

• Verhalen opgebouwd uit gesprekken en archiefonderzoek
• Reizen als middel om stukken geschiedenis te vinden
• Beschrijft Stalinistische processen en Babi Jar
• Geeft stille stemmen van voorouders een gezicht
• Debuut bekroond met belangrijke prijzen