Mitopoetyczna Narnia

Siedem tomów "Opowie¿ci z Narnii" autorstwa C.S. Lewisa (1898-1963) otworzy¿o now¿ er¿ czytania i rozumienia mitów. Lewis i J.R.R. Tolkien przywrócili now¿ koncepcj¿ mitu, opart¿ na akceptacji mitu jako prawdy, i przedstawili swoje pogl¿dy w swoich dzie¿ach, zw¿aszcza w "Opowie¿ciach z Narnii" i "W¿adcy Pier¿cieni" Tolkiena. Lewis po¿¿czy¿ mitologi¿ greck¿, nordyck¿, arturiäsk¿, chrze¿cijäsk¿ i wiele innych w swojej Narnii, wykorzystuj¿c co¿, co nazwä "mitycznym wzorcem". Jego wiara w prawdziwo¿¿ mitów by¿a niekwestionowana, co wyränie przejawiäo si¿ w ich klubie "Inklings", gdzie dyskutowali o prawdziwo¿ci mitów jako faktów lub cz¿¿ci faktów. Wykorzystä mit, aby nakre¿li¿ "mit" Chrystusa, który wed¿ug niego jest prawdziwy. Chociä Narnia jest klasyfikowana jako literatura dzieci¿ca, ma bezpo¿redni zwi¿zek z do¿wiadczeniem Lewisa zwi¿zanym z nawróceniem na chrze¿cijästwo. To do¿wiadczenie jest kamieniem w¿gielnym postrzegania mitu jako prawdy, a nie iluzji.