Model zrównoważonej doskonalości operacyjnej

W wi¿kszo¿ci inicjatyw dotycz¿cych doskonäo¿ci operacyjnej brakuje integracji dojrzäo¿ci zarz¿dzania wiedz¿ z powi¿zanymi dziäaniami na rzecz ci¿g¿ego doskonalenia, które s¿ niezb¿dne do utrzymania konkurencyjno¿ci. Ponadto wzajemne powi¿zania mi¿dzy ci¿g¿ym doskonaleniem a rozwojem pracy staj¿ si¿ kluczowym obszarem zainteresowania organizacji, które chc¿ stworzy¿ stale ewoluuj¿cy system zarz¿dzania oparty na podstawowych warto¿ciach, metodologiach i narz¿dziach, maj¿cy na celu zwi¿kszenie zadowolenia klientów przy mniejszym zu¿yciu zasobów. Stary paradygmat przemys¿owy, który koncentrowä si¿ na pracy, kapitale, materiäach i energii, postrzegä technologi¿ i wiedz¿ jako czynniki zewn¿trzne wp¿ywaj¿ce na produkcj¿. Obecnie ramy te s¿ podwäane i pojawia si¿ nowy trend. Trend ten ma na celu przeksztäcenie starego systemu przemys¿owego w system oparty na wiedzy, który mo¿e prowadzi¿ do innowacji, a tym samym do przewagi ekonomicznej. Koncepcja ci¿g¿ego doskonalenia ma swoje korzenie w wielu innych dziedzinach, w tym w projektowaniu systemów spo¿eczno-technicznych, rozwoju relacji mi¿dzyludzkich oraz dyskusji na temat "lean manufacturing". Badanie skoncentruje si¿ na ci¿g¿ym doskonaleniu jako poj¿ciu odnosz¿cym si¿ do wyniku procesu pojawiaj¿cych si¿ innowacji.