Molekularne markery oporności na leki przeciwmalaryczne, badania in vivo i vitro

Szybkie i skuteczne leczenie stanowi podstawowy element globalnej strategii zwalczania malarii. Dziäania te s¿ jednak utrudnione przez oporno¿¿ na leki. Celem naszych badä by¿o okre¿lenie zwi¿zku mi¿dzy mutacjami Plasmodium falciparum a oporno¿ci¿ na chlorochin¿ (CQ) oraz sulfadoxin¿-pirymetamin¿ (SP); a dok¿adniej - zrozumienie, w jaki sposób mutacje te s¿ ze sob¿ powi¿zane oraz jaka jest ich rola w przewidywaniu oporno¿ci. Zwi¿zek mi¿dzy mutacjami Pfcrt T76 i Pfmdr-1 Y86 u P. falciparum zbadano na próbkach pobranych od pacjentów z malari¿ bez powik¿ä, poddanych testom in vitro i in vivo z u¿yciem CQ. Obie mutacje by¿y ze sob¿ silnie powi¿zane. Na podstawie cz¿sto¿ci wyst¿powania mutacji Pfcrt T76 obliczyli¿my wskänik niepowodzenia genotypowego (GFI) w czterech o¿rodkach w Burkina Faso dla dwóch ró¿nych lat (1998 i 2001) i powi¿zali¿my go z cz¿sto¿ci¿ wyst¿powania oporno¿ci na CQ oszacowan¿ na podstawie testów in vivo w latach 1998-1999 oraz 2000-2001. W trzech o¿rodkach wskänik GFI wahä si¿ od 1,7 do 3, co potwierdza stäy zwi¿zek mi¿dzy mutacj¿ Pfcrt T76 a oporno¿ci¿ na CQ.