Molly Lewis Mirage (CD)
Uitgelicht
|
8,37 |
Naar shop
|
|
14,45 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Molly Lewis’ album "Mirage" werd uitgebracht in 2022 en is een opvallend instrumentaal project dat zich vooral richt op de warme, melancholische tonen van de hammondorgel. Met productie van Thomas Brenneck en uitgebracht op het label Jagjaguwar, voert Lewis de luisteraar mee naar een sfeer die het midden houdt tussen jazz, lounge en filmmuziek. Het album ademt een retro sfeer zonder zich te verliezen in nostalgie, met een focus op rijkgeschakeerde soundscapes en subtiele arrangementen die een persoonlijke, haast etherische geluidswereld oproepen. Het is duidelijk een werk waarin emotie en sfeer de boventoon voeren, zonder dat er teksten of zang aan te pas komen. Hoewel Mirage vaak getypeerd wordt als rock, zijn de invloeden op het album breder en minder eenduidig te vangen in een enkele genre-aanduiding. Lewis benadert de muziek met een open geest, wat resulteert in tracks die evenzeer kunnen passen in een concertzaal als in de huiskamer of als muziek voor een surrealistische film. Het album klinkt intiem, alsof het voor weinigen bedoeld is, maar tegelijkertijd voelt het universeel en toegankelijk. Door het ontbreken van gesproken of gezongen tekst krijgt elk instrument meer ruimte om te vertellen, wat resulteert in een samenspel dat zowel doordacht als spontaan aanvoelt. Mirage is daarmee een intrigerend werkstuk dat zich onttrekt aan snelle omschrijvingen, maar vooral een beleving belooft voor wie zin heeft om zich te verliezen in geluid.
Molly Lewis’ album "Mirage" werd uitgebracht in 2022 en is een opvallend instrumentaal project dat zich vooral richt op de warme, melancholische tonen van de hammondorgel. Met productie van Thomas Brenneck en uitgebracht op het label Jagjaguwar, voert Lewis de luisteraar mee naar een sfeer die het midden houdt tussen jazz, lounge en filmmuziek. Het album ademt een retro sfeer zonder zich te verliezen in nostalgie, met een focus op rijkgeschakeerde soundscapes en subtiele arrangementen die een persoonlijke, haast etherische geluidswereld oproepen. Het is duidelijk een werk waarin emotie en sfeer de boventoon voeren, zonder dat er teksten of zang aan te pas komen. Hoewel Mirage vaak getypeerd wordt als rock, zijn de invloeden op het album breder en minder eenduidig te vangen in een enkele genre-aanduiding. Lewis benadert de muziek met een open geest, wat resulteert in tracks die evenzeer kunnen passen in een concertzaal als in de huiskamer of als muziek voor een surrealistische film. Het album klinkt intiem, alsof het voor weinigen bedoeld is, maar tegelijkertijd voelt het universeel en toegankelijk. Door het ontbreken van gesproken of gezongen tekst krijgt elk instrument meer ruimte om te vertellen, wat resulteert in een samenspel dat zowel doordacht als spontaan aanvoelt. Mirage is daarmee een intrigerend werkstuk dat zich onttrekt aan snelle omschrijvingen, maar vooral een beleving belooft voor wie zin heeft om zich te verliezen in geluid.