Kan zo'n rijpe bundel wel een debuut zijn? Jérôme Gommers schrijft met humor in een volstrekt unieke taal en stijl. De bundel zit stevig in elkaar en biedt telkens een nieuw detail bij elke lezing. De gedichten spreken veelvuldig over klank en zingen bijna, waardoor de taal een bedwelmende werking heeft op de lezer. Een debuut waarin de taal lijkt te zingen en waarin klank een centrale rol speelt.
Deze bundel bevat twee reeksen en enkele langere gedichten, afgewisseld met korte, indringende passages. Gommers werkte vroeger mee in het slamcircuit, waar zijn ingetogen voordracht hem onderscheidde en hem meerdere keren tot winnaar maakte. De poëzie maakt een indruk met een koele, soms ironische toon die tegelijk afstandelijk en betrokken is, en toch onderhuids een sterke emotionaliteit tikt.
Kritiek en erkenning roepen samen een beeld op van een hedendaagse stem die vragen stelt en geen gemakkelijke antwoorden biedt. De bundel werd beschouwd als een imposante debuttekst door critici en juries, en kreeg lovende terewoorden over de taalrijkdom en de muzikale klank van de gedichten.
Feature
- Twee reeksen en enkele langere gedichten
- Debuut van Jérôme Gommers
- Focus op klank en muzikale taal
- Koele, doch betrokken toon
- Intense emotionele onderstroom
- Slamervaring beïnvloedt voordracht en stijl