Monsieur de Sainte Colombe: Recueil Pieces pour

De succesvolle film Tous les matins du monde had de onbetwiste verdienste de aandacht van de wereld te vestigen op de figuur van Monsieur de Sainte-Colombe en op de viola da gamba in het algemeen, aangezien Sainte-Colombe aanzienlijke bijdragen heeft geleverd aan het repertoire van dit instrument. Inderdaad, de laatste zin is misschien een overdrijving, want het nauwgezette onderzoek van Jonathan Dunford en anderen suggereert een aantal zeer waarschijnlijke hypotheses en ontkracht een aantal eerder veronderstelde mythen over de identiteit van Sainte-Colombe, maar er is geen onbetwistbaar bewijs opgedoken dat ons in staat stelt om met absolute zekerheid de mijlpalen van zijn biografie vast te stellen. Ten eerste zou de juiste spelling (volgens een zorgvuldige lezing van het manuscript waaruit deze informatie afkomstig is) Dandricourt moeten zijn; en ten tweede lijkt onderzoek naar het leven en de status van Dandricourt uit te sluiten dat hij en Sainte-Colombe dezelfde persoon zijn. Een meer waarschijnlijke mogelijkheid is die waar Dunford zelf op wees, die de Franse Nationale Archieven uitkamde en bewijs vond over een 'Jean de Sainte-Colombe bourgeois de Paris', die goede relaties had met een beroemde organist met de naam Nicolas Caron. Het is ook vermeldenswaard dat de familie Sainte-Colombe in dezelfde straten woonde waar ook Marin Marais woonde, en op een steenworp afstand van het huis van een andere beroemde violist, Du Buisson. Hoewel deze elementen samen genoeg lijken om een bewijs te leveren, is er een bewijs van het tegendeel dat ons tot nadenken moet stemmen: namelijk dat in geen van de bronnen Sainte-Colombe wordt genoemd als musicus, maar alleen als een 'bourgeois uit Parijs'. Andere elementen die bijdragen aan de vaststelling van een aantal waarschijnlijke feiten over zijn leven zijn enkele vermeldingen van een zoon, waarschijnlijk buitenechtelijk, bekend als 'Sainte-Colombe le fils', en de datering van de Tombeau de Sainte-Colombe, een postuum eerbetoon aan de violist geschreven door Marin Marais, waardoor we een waarschijnlijke datum kunnen vaststellen voor de dood van de musicus tussen 1686 en 1700. Het is duidelijk dat al deze elementen verder onderzoek en bevestiging behoeven; ze vormen echter een legpuzzel die tussen de regels door het ware gezicht van de mysterieuze Monsieur de Sainte-Colombe lijkt te onthullen.Monsieur de Sainte-Colombe blijft een raadselachtige figuur in de geschiedenis van de viola da gamba. Hij was echter ook de meest productieve componist voor solo viola da gamba, met meer dan 200 solostukken verzameld in verschillende volumes, naast de 67 Concerts à deux violes esgales. Deze verzameling bevat een aanzienlijk aantal (153) suitebewegingen, waaronder preludes, allemandes, courantes, sarabandes, petite pièces, chaconnes, balletten en gigues, waarvan sommige met hun respectievelijke dubbelgangers (gevarieerde versies van hetzelfde stuk).