Moslims in het dorpje Urmond

Moslims in het dorpje Urmond, waar gaat het boek over?‘Moslims in het dorpje Urmond’ is een ode aan de liefde. Van het kleurrijke Marokko tot de molen van Batavia. Het contingent Marokkanen steekt de straten van Gibraltar over op weg naar een avontuurlijke maar ook onzekere toekomst waar ze geen bitterbal van weten. In het gastland bereiden de dorpspriesters zich voor op hun ontvangst in het klooster van Minderbroeders Conventuelen. De priesters zagen ons als heidenen, de baarddragers zagen de priesters als kuffar. Eerlijk gezegd was het een enge wereld. De pastoor deed zijn werk alsof hij zich ergens in het oerwoud van een Afrikaans land bevond. De nouveaux venus in het land weten niet welke houding in te nemen jegens het proselitisme. In veertig jaar is men in Nederland erop blijven hameren om integratie en/of assimilatie in hun hoofden te prenten. Echter het is gebleken dat deze twee begrippen geen vaste plek in hun harten hebben gekregen. Over de auteur Mustapha Negraoui M. Négraoui is geboren in Marrakech. Hij is antropoloog van beroep en studeerde af aan de Rijksuniversiteit Utrecht. In Moslims in het dorpje Urmond wil hij niet Marokko, noch de Islam promoten. De essentie van Négraoui’s werk is eindeloze introspectie. In zijn eigen woorden: “Ik ben geen politicus. Ik ben geen diplomaat. Ik ben wel een criticus. En ik ben vooral een antropoloog.” Meer informatie ISBN 9789402240030 Editie 1 Hoofdauteur Mustapha Negraoui Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 20 oktober 2017 Aantal pagina's 192 Uitgever BoekScout BV NUR 343 - Romantiek Bijgewerkt op 01-04-2026, 08:56:29

Van het kleurrijke Marokko tot de molen van Batavia. Het contingent Marokkanen steekt de straten van Gibraltar over op weg naar een avontuurlijke maar ook onzekere toekomst waar ze geen bitterbal van weten. In het gastland bereiden de dorpspriesters zich voor op hun ontvangst in het klooster van Minderbroeders Conventuelen. De priesters zagen ons als heidenen, de baarddragers zagen de priesters als kuffar. Eerlijk gezegd was het een enge wereld. De pastoor deed zijn werk alsof hij zich ergens in het oerwoud van een Afrikaans land bevond. De nouveaux venus in het land weten niet welke houding in te nemen jegens het proselitisme. In veertig jaar is men in Nederland erop blijven hameren om integratie en/of assimilatie in hun hoofden te prenten. Echter het is gebleken dat deze twee begrippen geen vaste plek in hun harten hebben gekregen.