Muzyka post-rockowa: O filozofii muzyki Jeana-Françoisa Lyotarda

Odwo¿uj¿c si¿ do Adorno i Benjamina, Cage'a i Feldmana, Jean-François Lyotard w swoich wczesnych i pó¿nych pracach bada wyj¿tkowy, zdarzeniowy i afektywny charakter muzyki, co ma istotne konsekwencje zarówno dla jego filozofii podmiotu, jak i dla jego estetyki. Decentralizuj¿cy wp¿yw muzyki na tradycyjn¿, filozoficzn¿ form¿ podmiotu stanowi centralny punkt wyj¿cia dla krytycznego wk¿adu Lyotarda w filozofi¿ podmiotu. Ponadto analiza pism z zakresu filozofii muzyki sugeruje pouczaj¿ce przesuni¿cie w odniesieniu do znaczenia wznios¿o¿ci dla interpretacji estetyki Lyotarda. Tytu¿ nawi¿zuje do stäego elementu perspektywy filozofii muzyki Lyotarda, któr¿ mo¿na podsumowä z jednej strony jako poszukiwanie nie¿wiadomo¿ci muzyki, tego, co nieprzedstawialne w d¿wi¿ku, a z drugiej strony jako badanie wykraczaj¿cych poza podmiot, estetycznych oddziäywä tego, co d¿wi¿kowe.